بررسي و نقد خوانش الحادي داوكينز از نظريه تكامل

داوكينز، زيست­ شناس معاصر و متخصص رفتارشناسي حيوانات، ضمن ايمان به نظريه فرگشتي داروين، طي چند دهه كوشيده است تا قرائتي الحادي و طبيعت‌گرايانه از آن ارائه كرده و بي­خدايي را بر تكامل­باوري استوار گرداند. مهم‌ترين تكيه‌گاه وي در اين بحث، اصل انتخاب طبيعي است كه آن را رازگشاي چيستان هستي، هماوردناپذير، نابينا و عاري از هر گونه جهت‌مندي، به­نحو انباشتي، آميخته با قدري شانس و نامبتني بر هوش و آگاهي مي­داند. مقاله پيش‌رو بر آن است تا ديدگاه و دلايل او در اين زمينه را بررسي كرده و به سنجش بگذارد.ماحصل اين تحقيق، ظهور خطاهاي متعدد داوكينز در اصل دعاوي، استدلال بر آنها و نيز در نتيايج حاصله و در نهايت ناكامي وي در تحميل متافيزيك طبيعت‌گرايانه خود بر نظريه فرگشتي و تبيين علمي الحاد است. افزون بر آن، روشن خواهد شد كه برخلاف پندار داوكينز، نه‌تنها نظريه تكامل با نگره توحيدي هم‌ساز است، بلكه تقدير حكيمانه الهي بهترين تبيين و زيرساخت اعتبار معرفتي آن است.