جنيد بغدادي و رابطه او با امامان هم‌عصرش از منظر تاريخي

جنيد بغدادي، از شخصيت‌‌هاي ممتاز و از مشايخ و اقطاب اهل ‌تصوّف به ‌شمار مي‌رود. او همواره در نگاهِ صوفيان از شأن و جايگاه والايي برخوردار بوده است، تا آنجا كه او را «طاووس‌العلما»، «تاج‌العارفين» و «سيدالطائفه» خوانده‌اند. به اعتقادِ بسياري، جنيد بغدادي هرچند با چهار تن از امامانِ اخير شيعه هم‌عصر بوده، مذهب شافعيه را برگزيده و به مذهب شيعه گرايش نداشته است. برخي نيز با تكيه بر شواهد تاريخي تأمل‌برانگيزي، نسبت تشيع به او را بعيد ندانسته‌اند. پوشيده نيست كه نوع تعامل با ائمه (ع) و ميزان همسويي با عقايد و انديشه‌هاي ايشان و تبعيت از سيره رفتاري‌شان، معياري شايسته براي ارزيابي انديشه‌ها و گرايش‌هاي عملي و اعتقادي بزرگان صوفيه است. در اين مقاله، پس از نگاهي گذرا به زندگي و جايگاه جنيد بغدادي و آثار و عقايدش، ضمن بررسي گفته‌ها و گمانه‌ها در باب شيعي/ امامي‌بودن جنيد بغدادي در صدد پاسخ به اين پرسش برآمده‌ايم كه او چه رابطه و تعاملي با امامانِ هم‌عصرش داشته و آيا در شُمار شاگردان و شيعيان يا از زمره مريدان و محبّان آنها بوده است؟ بررسي‌هاي دقيق نشان مي‌دهد كه گزارش‌هاي ناب تاريخي از هر گونه ارتباط و تعامل جنيد با امامان خالي است.