تأثير زوج‌درماني سيستمي_تلفيقي به شيوه‌ي گروهي روي صميميت و سبك‌هاي مقابله با استرس زناشويي

يكي از جنبه‌هاي حياتي سيستم زناشويي، رضايتي است كه همسران در رابطه خويش احساس و تجربه مي‌كنند و داشتن خانواده سالم مستلزم سازگاري و رضايت زوجين از يكديگر است. اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي زوج‌درماني سيستمي تلفيقي بر بهبود صميميت زناشويي و سبك‌هاي مقابله با استرس زوجين انجام گرفت. اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش حاضر را زوج‏هاي مراجعه‌كننده به مركز مشاوره موسسه خيريه محبان‌ا‌لرضا‌(ع) شهر مشهد تشكيل دادند. از بين آنان 24 نفر به شيوه هدفمند، انتخاب و بعد از كنترل معيارهاي ورود و خروج، به‌صورت تصادفي در 2 گروه 12 نفري (آزمايش و گواه) جايگزين شدند. ابزارهاي اندازه‌گيري عبارت بودند از پرسشنامه صميميت زناشويي (Bagarozzi, 2001) و پرسشنامه سبك‌هاي مقابله‌ زوجي بودنمن (Bodenmann, 2005). جلسات مبتني بر زوج‌درماني سيستمي ‌تلفيقي نيز طي ۸ جلسه ۹۰ دقيقه‌اي براي گروه آزمايش ارائه شد. به‌منظور بررسي فرضيات پژوهش از كوواريانس چند متغيره در نرم‌افزار spss استفاده شد. يافته‌ها نشان داد صميمت زناشويي و سبك‌هاي مقابله با استرس به ترتيب با ميزان تأثير 81 و 68 درصد در زوجين، بهبود پيداكرده است. نتايج پژوهش حاكي از اثربخشي زوج‌درماني سيستمي_تلفيقي فلدمن بر افزايش صميميت عاطفي، صميميت معنوي و همچنين صميمت اجتماعي و سبك‌هاي مقابله با استرس منفي، مشترك و ارتباطي در زوجين است.