بررسي نقش خانواده اصلي در پيوند زناشويي نافرجام فرزندان

پيوند زناشويي و تشكيل خانواده همچون قديمي‏ترين نهادهاي زندگي بشر از ديرباز موردتوجه متفكرين علوم اجتماعي، علوم اخلاقي، علماي مذهبي و ساير دانشمندان بوده است. در همين راستا شناسايي عوامل مؤثر در تشكيل و يا تخريب اين بنيان اهميتي بي‌بديل دارد. لذا هدف از پژوهش حاضر  بررسي نقش خانواده اصلي  در ازدواج نافرجام فرزندان با رويكرد كيفي بود. شركت‎كنندگان 20 نفر از زنان و مردان ايراني (10 زوج) داراي تجربه زندگي مشترك با همسر به روش نمونه‌گيري هدفمند با بيشترين گوناگوني انتخاب شدند. داده‏ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه ساختار‌يافته، با پرسيدن پرسش‌هاي باز درباره اهداف پژوهش گردآوري شد. داده‌ها با روش تحليل درون‌مايه كيفي سنتي تحليل شد. بر پايه برآيندها، شركت‎كنندگان در پژوهش 5 كد اصلي (عوامل شكل‌گيري ازدواج نامناسب، كاركردهاي خانواده اصلي، تجربيات دوران كودكي، نقش اساسي مادر براي فرزند، ويژگي‌هاي اخلاقي و فردي) از مصاحبه‌ها استخراج شد. بررسي مفاهيم مرتبط با ازدواج نافرجام و توجه به بافت خانوادگي و اثرات گسترده‌ي آن به مراكز و سازمان‌هاي خانواده محور پيشنهاد مي‌گردد.