استدلال علّي در حمايت از فرض نوع مشترك

بنا به استدلال علّي، از آنجا كه ممكن است تجربۀ ادراك مطابق با واقع و توهّم علّت مستقيم يكسان داشته باشند، پس اين دو تجربه از نوع مشترك هستند. از اين چشم‌انداز، استدلال علّي نظريّۀ فصل‌گرايي را رد مي‌كند. نشان مي‌دهم كه استدلال علّي مبتني بر اصل «علّت مشابه، معلول مشابه» است. اين اصل با اتّخاذ رويكردي برون‌گرا رد مي‌شود. با اين حال اين اصل را مي‌توان به گونه‌اي تغيير داد كه با برون‌گرايي رد نشود. استدلال علّي مبتني بر اين اصل استدلالي معتبر است. توضيح مي‌دهم كه اين استدلال اگرچه فرض نوع مشترك را نتيجه نمي‌دهد، اما مشكلي را براي واقع‌گرايي ساده‌باورانه پديد مي‌آورد. رويكرد مارتين را در دفاع از واقع‌گرايي ساده‌باورانه بررسي مي‌كنم. استدلال مي‌كنم كه اين رويكرد قابل‌دفاع نيست. به اين ترتيب، استدلال علّي اگرچه فصل‌گرايي را رد نمي‌كند، اما واقع‌گرايي ساده‌باورانه را در توضيح ادراك حسّي از صحنه خارج مي‌كند.