ساختار صرفي فعل در گويش كوپايي

كوهپايه، با نام هاي قديمي وير و قُهپايه، شهري است كه در هفتاد كيلومتري شرق شهر اصفهان و در حاشيۀ كوير مركزي ايران واقع شده‌است. موقعيت جغرافيايي و طبيعي كوهپايه كه بنا به شواهد تاريخي، يادگار عهد ساسانيان است در كنار حفظ گويش به‌جامانده از زبان پهلوي و تكلّم مردم شهر به اين گويش، از قدمت و غناي فرهنگي كوهپايه حكايت دارد. نگارندگان اين مقاله با هدف نگاهداشت و معرفي بخشي از گويش كهن كوپايي، به بررسي ساختار صرفي فعل در اين گويش پرداخته‌اند. اين پژوهش به شيوۀ توصيفي تحليلي و گردآوري داده‌هاي آن با استناد به منابع كتابخانه‌اي و تحقيقات ميداني انجام شده است. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه ساختار فعل در گويش كوپايي تفاوت‌هاي بارزي با فارسي معيار دارد. در گويش كوپايي، ساخت ستاك مضارع و ساختار افعال آينده و امر از قاعدۀ خاصي پيروي نمي‌كند. جايگاه شناسه در افعال ماضي اين گويش نيز يكسان نيست؛ بدين معنا كه شناسه در ماضي ساده، بعيد و نقلي قبل از ستاك و در بقيۀ افعال، بعد از ستاك مي‌آيد.