مطالعۀ مشاركتي در بررسي كاربردپذيري شيوۀ يادگيري معكوس مبتني‌بر واقعيت افزوده در ارتقاي مهارت‌هاي درك انگليسي با اهداف پرستاري

تنوع در تمرين محتوا به‌واسطۀ توسعۀ فناوري‌، مسيرهاي جديدي پيش‏روي ذي‏نفعان آموزش عالي گشوده است تا گام‌هايي مؤثرتر براي ياددهي ـ يادگيري مهارت‌هاي زباني بردارند. شبيه‌سازي در نسل جديد بازي‌ها، يادگيري معكوس مهارت‌هاي زباني در آموزش عالي را به مفهوم واقعي كاربردي ساخته است. با توجه به اهميت مهارت‌هاي درك انگليسي با اهداف ويژه در زندگي، اين پژوهشِ متممي با طرح توصيفي پيوسته در نيمسال اول تحصيلي 1400-1399 به بررسي كاربردپذيري يادگيري معكوس مبتني‌بر واقعيت افزودۀ مهارت‌هاي درك انگليسي با اهداف پرستاري پرداخت. به‌اين منظور، 240 دانشجو (89 پسر و 151 دختر) از حوزۀ پرستاري در دانشگاه علوم‌ پزشكي اصفهان انتخاب و بعد از شركت در آزمون بسندگي انگليسي به‌طور تصادفي به دو مجموﻋﮥ پيش‌ساخته و خودماني تقسيم شدند تا درك انگليسي با اهداف پرستاري را فراگيرند. تكميل پرسش‏نامۀ نگرش، ارزيابي مستمر در 18 جلسۀ يادگيري معكوس مبتني‌بر واقعيت افزوده، رويدادنگاري ياددهنده، ارزيابي توان پيش‌برد عرﺻﮥ شغلي و مصاحبۀ متمركز فرايند اين پژوهش را شكل ‌داد. تحليل داده‌ها با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر از كاربردپذيري يادگيري معكوس مبتني‌بر واقعيت افزوده در آموزش  درك انگليسي با اهداف پرستاري در بافت ياددهي ـ يادگيري و عرصه خبر داد. در اين بين، شيوۀ تمرين عاملي در موفقيت و هدفمندي يادگيري معكوس انگليسي با اهداف ويژه مؤثر بود. نتايج مي‌تواند در تدوين شيوه‌نامه‌هاي جديد در قلمرو كاربرد فناوري در آموزش عالي به‌كار گرفته شود.