تحليل مقايسه‌اي نماگرهاي مبلمان شهري در كلان‌شهر اصفهان: آزمايش روش ماركوس

اهداف: يكي از مولفه هاي تاثيرگذار بر سيماي شهرها كه نقش فعالي در پويايي عملكردي و زيبايي شناختي شهري دارد، مبلمان شهري است. پژوهش كنوني با هدف تحليل مقايسه اي نماگرهاي مبلمان شهري انجام شد. روش‌شناسي: با استفاده از روش ماركوس به تحليل شاخص‌هاي مربوط به مبلمان شهري و زيباسازي شهري در كلان‌شهر اصفهان پرداخته شد. روش تحقيق از نوع كمي بوده و داده هاي آن از آمارنامه كلان‌شهر اصفهان در سال ۱۳۹۸ اقتباس شده است. با استفاده از مدل آنتروپي شانون وزن شاخص‌هاي مبلمان شهري محاسبه و اين وزن‌ها در روش ماركوس به كار گرفته شد و با استفاده از امتياز نهايي F(K) روش ماركوس به تحليل نماگرهاي مورد بررسي در كلان‌شهر اصفهان پرداخته شد. يافته ها: مقدار ضريب Si براي ضدايده‌آل (۰.۱۵۱) به دست آمد و بيشترين مقدار اين ضريب به منطقه ۱ (۰.۶۷۹۴) تعلق داشت. بيشترين مقدار ضريب K- عدد (۴.۵۰۵) و بيشترين مقدار ضريب K+ عدد ۰.۶۷۹ به دست آمد كه به منطقه ۱ كلان‌شهر اصفهان تعلق دارد. كمترين مقدار اين ضرايب به منطقه ۱۳ كلان‌شهر اصفهان تعلق داشت. با استفاده از روش ماركوس امتياز نهايي F(K) براي منطقه ۱ (۰.۶۶۶)، منطقه ۲ (۰.۲۸۳)، منطقه ۳ (۰.۶۴۸)، منطقه ۴ (۰.۴۷۳)، منطقه ۵ (۰.۵۰۳)، منطقه ۶ (۰.۶۴۹)، منطقه ۷ (۰.۴۸۸)، منطقه ۸ (۰.۴۶۵)، منطقه ۹ (۰.۳۸۷)، منطقه ۱۰ (۰.۴۸۲)، منطقه ۱۱ (۰.۳۹۷)، منطقه ۱۲ (۰.۵۲۴)، منطقه ۱۳ (۰.۲۶۸)، منطقه ۱۴ (۰.۳۲۵) و منطقه ۱۵ (۰.۳۲۸) به دست آمد. نتيجه گيري: امتياز نهايي روش ماركوس براي نماگرهاي مبلمان شهري در مناطق ۱۵گانه كلان‌شهر اصفهان نشان‌دهنده نابرابري در شاخص‌هاي مورد بررسي است.