بررسي تأثير سيستم‌هاي كاري با عملكرد بالا بر بهره‌وري نيروي كار در شركت‌هاي خدماتي كوچك و متوسط: نقش واسط سرمايه اجتماعي و تركيب و تبادل دانش

هدف از مطالعه حاضر بازگشايي جعبه سياه چگونگي تأثير سيستم‌هاي كاري با عملكرد بالا بر بهره‌وري نيروي كار از طريق تبيين نقش ميانجي تركيب و تبادل دانش و سرمايه اجتماعي در اين رابطه است. جامعه آماري پژوهش را مديران و كاركنان شركت‌هاي ارائه‌دهنده خدمات حرفه‌اي در كلان‌شهر تهران در سال 1397 تشكيل مي‌دهند. براي جمع‌آوري داده‌ها تعداد 800 پرسشنامه استاندارد به شيوه نمونه‌گيري تصادفي و به‌صورت حضوري و يا از طريق ايميل بين كاركنان جامعۀ هدف توزيع و تعداد 461 پرسشنامۀ كامل (57/6  درصد) بازگشت داده شد. پس از تأييد روايي و پايايي داده‌هاي جمع‌آوري شده، فرضيه‌هاي پژوهش با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري و با كمك نرم‌افزارهاي SPSS و SmartPLS2 مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه سيستم كاري با عملكرد بالا تأثير مثبتي بر بهره‌وري نيروي كار دارد. علاوه بر اين، شواهد حاكي از تأييد نقش ميانجي سرمايه اجتماعي (با شدت تأثير 0/48) و تركيب و تبادل دانش (با شدت تأثير 0/22) در ارتباط سيستم‌هاي كاري با عملكرد بالا - بهره‌وري نيروي كار است. همچنين مي‌توان استدلال نمود كه سرمايه اجتماعي نيز تأثير مثبت و معناداري بر توسعه قابليت‌هاي فرآيندي تركيب و تبادل دانش در سازمان‌هاي مورد مطالعه دارد.