راهبردهاي مديريت شهري هوشمند (رويكردي جهت ارتقاي مديريت بهره‌وري شهري)

امروزه شيوه مطلوب ادارۀ شهرها با اعمال نظام مديريت بهره‌وري مرتبط است. بدين سبب شهرها تحت تأثير نيروها و فرايندهاي مديريتي دچار گسترش كالبدي مي‌شوند. كنترل رشد و توسعه شهرها از نظر كالبدي و جمعيتي نيازمند وجود مديريت سازمان‌يافته و كارآمد است كه بتواند تمامي عوامل و عناصر مؤثر در ادارۀ شهر را به نحوي مطلوب جهت پاسخگويي به نياز شهروندان سازماندهي كند؛ زيرا شهر به‌عنوان يك منبع توسعه مطرح است و جايگاه مديريت بهره‌وري در روند توسعه شهر و بهبود سكونت‌گاه‌هاي شهري نقش بسيار مهم و تعيين‌كننده دارد. در اين پژوهش مؤلفه‌هاي شهر هوشمند و ارتباط آن با مديريت بهره‌وري در كلانشهر تبريز بررسي شده است.. روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع پيمايشي و از حيث هدف كاربردي است. جامعه آماري پژوهش شامل شهرداري منطقه دهگانه شهر تبريز و افراد ساكن در مناطق شهرداري تبريز در سال 1400 مي‌باشند. پرسش‌شوندگان مجموعاً 120 نفر (80 نفر مرد و 40 نفر زن است) اغلب پاسخگويان را گروه جنسي مردان (67 درصد) تشكيل مي‌دهند و ابزار جمع‌آوري داده ها شامل پرسش نامه است. يافته‌هاي حاصل از پژوهش كه بر اساس تحليل AHP و TOPSIS انجام شده، نشان ميدهد كه مناطق 7 و 5 و 10 از نظر مديريت بهره‌وري هوشمند در وضعيت مناسب قرار ندارند و به بازنگري در سيستم مديريت بهره‌وري نياز دارند. همچنين بازنگري در زيرساخت‌هاي مديريت راهبردي، آموزش نيروي انساني، خدماتي و كاربردي براي استقرار شهرداري الكترونيك در شهرداري تبريز امر ضرور است.