نقد ادله مشهور متأخرين فقهاي اماميه در شرطيت عدالت امام جماعت

نمازجماعت از جمله مناسكي است كه در عين اين‌كه در تقرب انسان به خداوند اثرگذار است، داراي بعدي اجتماعي بوده كه موجب قدرت اجتماعي و اتحاد ميان مسلمانان مي شود. يكي از اركان نمازجماعت، وجود امامي است كه مأمومين به آن اقتدا كنند. شارع مقدس شرايطي را براي امام جماعت تعيين كرده است كه از جمله ي آن شرايط كه قريب به اتفاق فقهاي متأخر آن را شرط مي دانند، «شرطيت عدالت» است. با بررسي كه صورت گرفت مشهور متأخرين «شرطيت عدالت» در امام جماعت را ثابت دانسته اند، لكن ادله ايشان قاصر از اثبات اين مدعا است و به جهت ادعاي اجماع، فقها كمتر به اين موضوع پرداخته و كلام ايشان به ذكر اجماع و بيان رواياتي خلاصه شده است، لكن نقد و بررسي تفصيلي ادله و اثبات اين فرضيه حداقل موجب كمتر شدن وسواس برخي از متشرعين در احراز اين شرط شده و در نتيجه موجب رونق بيش از پيش نمازجماعت مي شود.