بررسي اثرات ضد دردي، ضد التهابي و آنتي اكسيداني جنيستئين و ورزش شنا در موش‌هاي صحرايي اواريكتومي شده

زمينه و هدف: يائسگي و مخصوصاً يائسگي حاد در اثر جراحي با مشكلات متعددي در زنان همراه مي‌باشد. هدف اين مطالعه تعيين اثرات جنيستئين و ورزش منظم شنا (به تنهايي/ يا تركيبي) بر درد از طريق مكانيسم احتمالي التهابي و استرس‌اكسيداتيو در موش‌هاي صحرايي اواريكتومي شده بود. روش كار: در اين مطالعه موش‌هاي صحرايي به شش گروه شامل: گروه كنترل، گروه شم، گروه اواريكتومي شده (OVX)، گروه اواريكتومي شده با هشت هفته تمرين ورزشي شنا (OVX.E)، گروه اواريكتومي شده با هشت هفته تجويز جنيستئين (OVX.G) و گروه اواريكتومي شده با هشت هفته درمان تركيبي ورزش و جنيستئين (OVX.G.E) تقسيم شدند. اثرات جنيستئين و/ يا ورزش با بررسي شدت درد با استفاده از تست‌هاي تيل- فليك و فرمالين ارزيابي شد. سطوح سرمي اينترلوكين يك بتا(IL-1β)  و فاكتور نكروز توموري آلفا (TNF-α) و سطح ظرفيت آنتي‌اكسيداني كل (TAC)، وضعيت اكسيدان كل (TOS) و مالون دي‌آلدئيد (MDA) توسط ELISA و اسپكتروفتومتر ارزيابي شدند. يافته ها: در گروه OVX در مقايسه با گروه كنترل، آزمايشات تيل- فليك و فرمالين نشان از افزايش پاسخ درد داشتند. همچنين افزايش معني‌داري در سطوح سرمي فاكتورهاي IL-1β، TNF-α، MDA، TOS و كاهش TAC، در گروه OVX مشاهده شد؛ ولي در گروه‌هاي OVX.E، OVX.G و مخصوصاً OVX.E.G سايتوكين‌هاي پيش التهابي و استرس اكسيداتيو و همچنين پاسخ‌هاي درد كاهش معني داري نسبت به گروه OVX از خود نشان دادند. نتيجه‌گيري: تركيبي از جنيستئين و ورزش منظم شنا داراي اثر هم‌افزايي و محافظتي بيشتري در كاهش درد حاد و مزمن نسبت به استفاده از اين روش‌ها به تنهايي در دوره يائسگي است.