اثر واسپين بر متابوليسم اسيدهاي چرب در مدل سلولي استئاتوز: مقايسه در محيط كشت دو بعدي و سه بعدي

زمينه و هدف: بيماري كبد چرب غير الكلي كه با تجمع غيرطبيعي چربي در كبد مشخص مي‌شود، با چاقي و مقاومت به انسولين همراه است. واسپين، آديپوكايني است كه توسط بافت چربي ترشح مي‌شود و با كاهش حساسيت به انسولين بيان ژن آن افزايش مي‌يابد. در اين مطالعه، اثر واسپين بر متابوليسم اسيدهاي چرب در كشت سه بعدي و دو بعدي بررسي شد. مواد و روش‌ها:‌ مدل استئاتوز به‌وسيله اولئيك و پالمتيك اسيد در رده سلولي Hep G2 در كشت دو و سه بعدي (كلاژن ژل)، القا شد. سپس سلول‌ها به مدت 24 ساعت با واسپين ng/ml100 تيمار شدند. بيان ژن‌هاي FABP4، ApoB100، FAS و MCAD توسط روش Real time PCR سنجيده شد. يافته‌ها:‌ در كشت دو و سه بعدي بيان ژن‌هاي FABP4 و FAS كاهش معني‌داري را نشان داد. در مقايسه بين بيان اين ژن‌ها در كشت دو و سه بعدي تفاوت معني‌داري مشاهده نشد. بيان ژن‌هاي MCAD و ApoB 100 در كشت دو و سه بعدي، افزايش معنادار داشت. بيان ژن MCAD و ApoB100 در كشت دو و سه بعدي، اختلاف معني دار نبود. نتيجه‌گيري: تيمار واسپين مي‌تواند موجب تغيير بيان ژن‌هاي درگير در مسير جذب، ليپوژنز، بتا اكسيداسيون و ترشح اسيدهاي چرب نسبت به گروه كنترل در شرايط كشت دو و سه بعدي شود. در حالي كه اختلاف بيان اين ژن‌ها در كشت دو بعدي نسبت به سه بعدي معنا دار نبود.