بررسي ميزان قند خون و ارتباط آن با ويژگي‌هاي دموگرافيك و كلينيكال در بيماران مبتلا به ليكن پلان

زمينه و هدف: ليكن پلان بيماري پوستي-مخاطي است كه هر جاي از بدن را درگير مي‌كند؛ اما مخاط دهان شايع‌ترين محل درگيري بيماري است. هدف از انجام اين بررسي ميزان قند خون و ارتباط آن با ويژگي‌هاي دموگرافيك و كلينيكال در بيماران مبتلا به ليكن پلان بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه مقطعي از نوع توصيفي-تحليلي بود. 58 نفر از افراد مبتلا به بيماري ليكن پلان در طي سال‌هاي 98-1394مورد بررسي قرار گرفتند. جهت جمع‌آوري اطلاعات، از اطلاعات موجود در پايگاه داده مربوط به بيماران ليكن پلان دانشگاه علوم پزشكي كردستان استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين سن افراد 15/08± 43/69 و مدت زمان بيماري2/4 ±  سال1/32 بود.55/2 % افراد بيمار زن و شغل بيشترين بيماران خانه دار (44/8%) بود. بيشترين محل درگيري مربوط به درگيري چند عضو با هم (41/4%) و در رتبه بعدي پا (24/1%) بود.31% سابقه بيماري ديگر،8/6سابقه فاميلي ليكن پلان، 25/9% سابقه مصرف دارو و بيشترين داروي مصرفي لوزارتان (6/9%) بود. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد بين سطح قند خون بيماران با جنسيت، شغل، محل ضايعات، سابقه خانوادگي ليكن پلان و داشتن استرس ارتباط معني‌دار آماري مشاهده نشد؛ اما بين ميانگين سطح قند خون بيماران مبتلا به ليكن پلان با سابقه بيماري ديگر ارتباط معني دار وجود داشت.