بررسي فلور، شكل زيستي و گونه‌هاي دارويي در بخش مركزي كيار شرقي (حد فاصل بين دستگرد امام‌زاده و شلمزار) در استان چهارمحال و بختياري

انجام فعاليت‌هاي علمي در زمينه‌هاي مختلف زيستي، كشاورزي، داروسازي و صنعتي در منطقه مستلزم شناخت و معرفي مجموعۀ گياهان موجود در آن ناحيه است. مطالعۀ تنوع زيستي گياهي در زاگرس مركزي از جنبه‌‌هاي مختلف داراي اهميت بوده و در كانون توجه قرار گرفته است. در اين پژوهش، فلور منطقه‌اي از كيار شرقي شامل پنج روستا واقع در استان چهارمحال و بختياري بررسي شد. نمونه‌هاي گياهي در دو دورۀ رويشي جمع‌آوري و شناسايي و صفات مربوط به شكل زيستي، تعلق به ناحيۀ رويشي و وضعيت و توان دارويي گونه‌ها مشخص شد. نتايج حاصل نشان داد پوشش گياهي اين منطقه مشتمل بر 269 گونه متعلق به 181 سرده و 48 تيره بود. مهم‌ترين تيره‌‌ها ازنظر تعداد گونه، تيره‌هاي كاسني (51 گونه)، باقلا (24 گونه) و شب‌‌بو (23 گونه) و بزرگ‌ترين تيره‌‌ها ازنظر تعداد سرده به ترتيب تيره‌هاي كاسني (27 سرده)، شب‌‌بو (17 سرده)، گندم (16 سرده) و نعناع (13 سرده) بود. بررسي فراواني شكل‌‌هاي رويشي به روش رانكيه در فلور منطقه نشان داد 47 درصد گونه‌‌ها همي‌‌كريپتوفيت، 32 درصد گونه‌‌ها تروفيت، 12 درصد ژئوفيت‌‌ها، شش درصدكامفيت‌‌ها و دو درصد فانروفيت بود؛ همچنين 188 گونه (70 درصد) به ناحيۀ رويشي ايران - توراني تعلق داشت. در بين گونه‌ها، 66 گونۀ دارويي و دو گونۀ در وضعيت حفاظتي بحراني تشخيص داده شد.