ارزيابيِ ديدگاه انتقادي لوئيس پويمن در باب نسبي‌گرايي اخلاقيِ ذهني و قراردادي

لوئيس پويمن فيلسوف آمريكايي معاصر درآثارخود از زواياي مختلف به نقد و بررسي نسبي‌گرايي اخلاقي پرداخته است. در اين مقاله با روشن ساختن مواضع و صورت بنديِ استدلال هاي وي سعي در ارزيابي ديدگاه انتقادي او در باب نسبي‌گرايي اخلاقي «ذهني» و «قراردادي» داريم. در نظر پويمن تعارضي آشكار ميان مفهوم بنيادين اخلاق و نسبي‌گرايي اخلاقي وجود دارد. نسبي‌گرايي ذهني ما را به ورطه فردگرايي افراطي و زيبايي شناسيِ سليقه اي فرو مي‌غلطاند. نسبي‌گرايي قراردادي نيز در حل و فصل نمودن مناسبِ مشكلاتي مانند تعريف فرهنگ، اجتماع و پاره اي ديگر از انتقادات با شكست مواجه مي‌شود. پويمن با تحليلي دقيق، دو عنصر تنوع و وابستگي را كه دو مدعا اصلي نسبي‌گرايي قراردادي اند به چالش كشيده و نارسايي هاي آن را آشكار مي‌سازد. وي در نهايت پس از بررسي نسبي‌گرايي اخلاقي در دو شاخه مهم آن و ارزيابي جانانه استدلال‌ها و گزاره هاي نسبي گرايان، به اين نتيجه مي‌رسد كه نسبي‌گرايي در قرائت هاي مختلف خود قابل دفاع نيست و در نتيجه بايد به اخلاقي عيني كه ساختاري منسجم و بارز داشته باشد پناه برد.