اثربخشي مداخلۀ رواني- آموزشي دلبستگي- بنيان بر كاهش نشانگان اختلال اضطراب جدايي و شيوه‌هاي فرزندپروري مادران كودكان پيش‌دبستاني تهراني

مقدمه: اختلال اضطراب جدايي يكي از شايع‌ترين اختلال‌هاي هيجاني در دوران كودكي و نوجواني و عامل خطر مهمي براي سلامت روان در طول زندگي است. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي مداخلۀ رواني- آموزشي دلبستگي- بنيان بر كاهش نشانگان اختلال اضطراب جدايي و شيوه‌هاي فرزندپروري مادران كودكان مبتلا بود. مواد و روش‌ها: روش اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه كنترل بود. 7 مركز مشاوره و روان درماني سطح شهر تهران در ايران به روش تصادفي خوشه‌اي انتخاب شد كه بعد از غربال اوليه كودكان با سياهۀ اختلالات عاطفي براي سنين مدرسه، 6 تن از مادران اين كودكان از مراكز ارجاع داده شدند كه بعد از ريزش و در انتها 24 مادر باقي‌مانده بصورت گمارش تصادفي در گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه علايم مرضي كودكان اسپيرافكين وگادو و پرسشنامه شيوه‌هاي فرزندپروري آلاباما جمع‌آوري شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد بستۀ مداخلاتي رواني- آموزشي دلبستگي-بنيان به‌طور معني‌داري نشانگان و شدت اختلال اضطراب جدايي را كاهش مي‌دهد و اين اثر در مرحله پيگيري نيز معني‌دار بود. همچنين مداخلۀ مذكور شيوه‌هاي فرزندپروري مشاركت مادران و فرزندپروري مثبت را افزايش و عدم ثبات و ضعف در نظارت آنان را به‌طور معني‌داري كاهش داد. نتيجه‌گيري: بستۀ مداخلاتي رواني- آموزشي دلبستگي- بنيان مي‌تواند به‌عنوان برنامه‌اي كارآمد براي بهبود شيوه‌هاي فرزندپروري مادران وكاهش نشانگان اختلال اضطراب جدايي در كودكان مورد توجه قرار گيرد.