تأثير تمرين تناوبي شديد و مصرف كروسين بر نشانگرهاي سرمي سميت بافت قلب ناشي از تزريق دوكسوريبسن در رت‌هاي نر نژاد ويستار

هدف دوكسوريبسن يك داروي بسيار مؤثر در درمان طيف وسيعي از سرطان‌هاست. با‌وجود‌اين، در بافت‌هاي سالم، به‌ويژه بافت قلب موجب عوارض سيتوتوكسيك مي‌شود؛ بنابراين هدف از پژوهش حاضر، تعيين تأثير 8 هفته تمرين تناوبي شديد و مصرف كروسين بر نشانگرهاي سرمي سميت بافت قلب ناشي از تزريق دوكسوريبسن در موش‌هاي صحرايي بود. روش ها در اين پژوهش تجربي، 32 سر موش‌ صحرايي به روش تصادفي در 4 گروه كنترل سالم، دوكسوريبسن، دوكسوريبسن و آزمايش و دوكسوريبسن، كروسين و آزمايش قرار گرفتند. برنامه تمرين تناوبي شديد در 8 هفته، 5 روز در هفته و هر روز از 2 تناوب 2 دقيقه‌اي و شدت80 درصد در هفته اول شروع و با 8 تناوب 2 دقيقه‌اي و شدت 90 درصد سرعت بيشينه در هفته‌هاي پاياني انجام شد. گروه‌ دريافت‌كننده مكمل، مقدار 14 ميلي‌گرم بر كيلوگرم كروسين به‌مدت 8 هفته به‌صورت گاواژ دريافت كردند. دوكسوريبسن به‌‌صورت زير‌صفاقي 7 ‌بار و هر بار به ميزان   2‌ميلي‌گرم بر كيلوگرم تزريق شد. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمريني و بعد از بيهوش كردن موش‌ها، نمونه خون مستقيماً از بطن چپ گرفته شد و پس از جداسازي سرم از پلاسما سطوح لاكتات ‌دهيدروژناز و ايزوآنزيم كراتين كيناز MB اندازه‌گيري شد. تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي تي‌مستقل و آناليز واريانس يك‌راهه با سطح آماري 05/P 0 انجام شد. يافته ها نتايج نشان داد القاي دوكسوريبسن موجب افزايش معنا‌دار سطوح لاكتات ‌دهيدروژناز و ايزوآنزيم كراتين كيناز MB در موش‌هاي صحرايي در مقايسه با گروه كنترل سالم شد (0/001=P). در مقابل، انجام 8 هفته تمرين تناوبي شديد باعث كاهش معنا‌دار سطوح سرمي لاكتات ‌دهيدروژناز (0/001=P) و ايزوآنزيم كراتين كيناز MB (0/017=P) در مقايسه با گروه دوكسوريبسن شد. همچنين انجام 8 هفته تمرين تناوبي شديد به همراه مصرف كروسين باعث كاهش معنا‌دار سطوح لاكتات ‌دهيدروژناز (0/001=P) و ايزوآنزيم كراتين كيناز MB (p=0.001) در مقايسه با گروه دوكسوريبسن شد. بين تأثير 8 هفته تمرين تناوبي شديد و تركيب تمرين و كروسين بر سطح لاكتات‌ دهيدروژناز (0/087=P) و ايزوآنزيم كراتين كيناز MB (p=0.877) موش‌هاي صحرايي قرارگرفته در معرض القاي دوكسوريبسن تفاوت معنا‌داري وجود نداشت. نتيجه گيري به‌نظر مي‌رسد تمرين تناوبي شديد به‌تنهايي و نيز در تركيب با كروسين مي‌تواند به‌طور معنا‌داري تغييرات ناشي از القاي دوكسوريبسن در سطوح سرمي آنزيم‌هاي لاكتات دهيدروژناز و ايزوآنزيم كراتين ‌كيناز را كاهش دهد.