بررسي نقش ميانجي سرزندگي تحصيلي در رابطه بين انگيزش دروني با اشتياق تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان شهر زاهدان

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي سرزندگي تحصيلي در رابطه بين انگيزش دروني با اشتياق تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان شهر زاهدان بود كه با روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي انجام گرفت. جامعه آماري پژوهش را دانشجويان دانشگاه فرهنگيان شهر زاهدان با تعداد 2410 نفر تشكيل دادند كه با روش نمونه گيري تصادفي ساده، 330 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه هاي انگيزش دروني مك‌كالي و همكاران (1991)، اشتياق تحصيلي شافلي و همكاران (2002) و سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش (2006) استفاده شد. روايي محتوايي پرسشنامه براساس شاخص روايي محتوايي و نسبت روايي محتوايي با نظر 8 نفر متخصص تأييد شد. همچنين، همساني دروني پرسشنامه ها براساس ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب، 0/907، 0/723 و 0/720 برآورد شد. نتايج ضريب همبستگي و مدل معادلات ساختاري نشان داد كه انگيزش دروني بر اشتياق تحصيلي؛ انگيزش دروني بر سرزندگي تحصيلي و اشتياق تحصيلي بر سرزندگي تحصيلي اثر مستقيم دارد، همچنين، تأثير غير مستقيم انگيزش دروني بر اشتياق تحصيلي از طريق سرزندگي تحصيلي كمي بيشتر از تأثير مستقيم آن بوده است. بنابراين، با توجه به اينكه سرزندگي تحصيلي دانشجويان بر اشتياق تحصيلي تأثير دارد، توصيه مي‌شود براي ايجاد سرزندگي تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان برنامه‌ريزي شود.