پيش بيني رضايت زناشويي بر اساس سلامت روان و سرمايه هاي روانشناختي زنان شاغل

هدف: هدف از انجام اين پژوهش پيش بيني رضايت زناشويي بر اساس سلامت روان و سرمايه هاي روانشناختي زنان شاغل بود. روش پژوهش: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است و جامعه آماري پژوهش شامل كليۀ زنان شاغل مراجعه كننده به مركز مشاوره اداره آموزش و پرورش منطقه 10 تهران بود كه تعداد آن در بازۀ زماني سه ماه تابستان 1399 برابر با 480 نفر و با توجه به تعداد كل جامعه و مراجعه به جدول كرجسي و مورگان، تعداد نمونه پژوهش برابر با 214 برآورد شد كه اين تعداد به صورت تصادفي ساده انتخاب شد. ابزار گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامۀ استاندارد رضايت زناشويي انريچ (1998)، سلامت روان گلدبرگ و هيلر (۱۹۷۲) و سرمايه هاي روانشناختي لوتانز (2007) بود. يافته‌ها: ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺿﺮاﯾﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ روان و ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﻫﺎي رواﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ رﺿﺎﯾﺖ زﻧﺎﺷﻮﯾﯽ زﻧﺎن ﺷﺎﻏﻞ اﺳﺖ و با توجه به مقدار بتا سلامت روان سهم بيشتري در پيش بيني رضايت زناشويي زنان شاغل دارد (0/05 P). نتيجه گيري: معناداري مولفه‌هاي سرمايه روانشناختي مي تواند سبب افزايش رضايت زناشويي باشد؛ به عبارت ديگر معناداري سرمايه روان‌شناختي به گونه اي غير مستقيم و در تعامل با سلامت روان مي تواند سبب افزايش رضايت زناشويي شود.