مطالعه دو ساله تاثير تغذيه متعادل بر عملكرد، كيفيت و تحمل به تنش سرما در ميوه پرتقال

اين آزمايش در دو سال بر روي ارقام تامسون ناول و تامسون خوني (مورو)، با دو تيمار و پنج تكرار در سال‌هاي ‌زراعي 96-1395 و 97-1396 در استان مازندران انجام شد. تيمارها در سال اول شامل تيمار اول= شاهد (كوددهي سنتي مطابق عرف باغدار شامل دو كيلوگرم اوره، يك كيلوگرم سوپرفسفات تريپل به ازاي هر درخت همراه با كود حيواني) و تيمار دوم= مصرف بهينه كودي مطابق نتايج تجزيه‌هاي خاك و برگ (دو كيلوگرم سولفات‌آمونيوم + يك و نيم كيلوگرم سولفات‌پتاسيم + يك كيلوگرم سولفات‌منيزيم + نيم كيلوگرم سولفات‌روي، مخلوط با كود حيواني و خاك سطحي كه به صورت چالكود) بود. در سال دوم آزمايش، در تيمار دوم، علاوه‌بر كودهاي فوق، 500 گرم سولفات‌پتاسيم محلول حاوي كلات‌روي (SSOP+ Zn- EDTA) همراه با آب آبياري به صورت دوبار سرك در تير و مرداد مصرف شد. نتايج در سال اول نشان داد كه ميانگين عملكرد در تيمار شاهد براي پرتقال رقم مورو  و تامسون ناول به ترتيب، به 40 و 75 كيلوگرم به ازاي هر درخت بود، اما در تيمار كودي، عملكرد پرتقال مورو و تامسون ناول به ترتيب به 72 و 175 كيلوگرم به ازاي هر درخت افزايش يافت. در سال دوم آزمايش عملكرد پرتقال مورو و تامسون ناول در شاهد و تيمار كودي به ترتيب  از 80 و 140 كيلوگرم به 155 و 305 كيلوگرم به ازاي هر درخت افزايش يافت. همچنين در سال اول ميانگين درصد ماده خشك پرتقال مورو و تامسون ناول به ترتيب از 15.6 و 22 درصد در شاهد، به 17.1 و 24.4 درصد در تيمار كودي رسيد و در سال دوم، از 18.1 و 22.3 درصد در شاهد به 20 و 25.2 درصد در تيمار كودي افزايش يافت. تحمل به تنش سرما ميوه پرتقال مورو و تامسون ناول در سال اول، در شاهد به ترتيب صفر و  1- و در تيمار كودي 2- و 5- درجه سانتي‌گراد بود اما در سال دوم از 1- و 3- درجه سانتي گراد در شاهد به 4- و 9- درجه سانتي‌گراد در تيمار كودي رسيد. با توجه به نتايج اين پژوهش رعايت اصول مصرف بهينه كودي براي كليه باغ‌هاي مركبات كشور توصيه مي‌شود.