گفتمان‌كاوي تطبيقيِ متن به مثابۀ تحليل جامع قرآن و مطالعات قرآني (موردكاوي آيه 30 و 31 سوره نور و تفاسير منتخب)

گفتمان‌كاوي تطبيقي بين قرآن و مطالعات قرآني مي‌تواند به عنوان يك ارزيابي جامع و روشمند به كار رود. در اين شيوه با تأكيد بر هم‌وزني و هم‌جهتي قرآن و اثر مربوطه، مي‌توان قضاوت كرد كه نظام كلي اثر با نظام كلي قرآن هماهنگ باشد. در اين نوشتار، گفتمان دو آيه 30 و 31 سورۀ نور و گفتمان تعدادي از تفاسير معاصر به صورت تطبيقي و با روش توصيفي ـ تحليلي بررسي شد و در ذيل دو مقولۀ مهمِ كلمۀ كانوني و زمينۀ گزينش كلمات به فرايند تركيب واژگان پرداخته شد و سپس در بخش جمله و سياق، ملاحظات مهم گفتماني موجود در متن، به صورت تطبيقي كاويده شد. در نهايت در سياق مردان مؤمن، پديدۀ «امر بدون امر» و نقش ارجاعي و تغيير دلالي ديده شد و در سياق زنان مؤمن، گسترۀ شناختي قابل تأملي ملاحظه گشت و در نهايت، در بخش مشترك، نقش انسجامي و مركز مرجعيت رؤيت گرديد.