بررسي تأثير آموزش و تربيت در نهاد خانواده به عنوان يكي از علل گرايش به بزه‌كاري در كودكان و نوجوانان

زمينه و هدف: كيفيت آموزش و تربيت از سوي نهادهاي مختلف جامعه، از جمله مهم‌ترين عوامل در ارتباط با گرايش به بزه‌كاري در كودكان و نوجوانان است. با توجه به اهميت نهاد خانواده، آموزش و تربيت در اين نهاد نقش به سزايي در بازداشتن نوجوانان از بزه‌كاري يا سوق يافتن آنان به بزه دارد. پژوهش حاضر به اين موضوع توجه نشان داده است كه تربيت و آموزش در نهاد خانواده از چه راه‌هايي بر گرايش كودكان و نوجوانان به بزه‌كاري اثرگذار است؟مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر براي تحليل موضوع، روش توصيفي ـ تحليلي است. جمع‌آوري اطلاعات نيز به شيوه اسنادي و كتابخانه‌اي انجام شده است.ملاحظات اخلاقي: در اين تحقيق، اصول اخلاقيِ صداقت و امانتداري رعايت گرديده است.يافته‌ها: آموزش و تربيت در نهاد خانواده از راه‌هاي مختلفي از جمله روابط ناسالم اعضاي خانواده به ويژه والدين با يكديگر، عادي‌انگاري بزه‌كاري، گرايش به اعتياد در ميان والدين و ديگر اعضاي خانواده، سخت‌گيري و استفاده از تنبيه فيزيكي و بدني، سركوب خواسته‌ها و مطالبات كودكان و نوجوانان و همچنين فقدان روابط اخلاقي مستحكم كه تحت عنوان هوش اخلاقي از آن نام برده مي‌شود، بر گرايش كودكان و نوجوانان به بزه‌كاري اثرگذار است.نتيجه‌گيري: كودكان هم در مرحله پيشگيري از گرايش به بزه‌كاري و هم در مرحله بزه‌ديدگي و بازيابي، نيازمند بهره‌گيري از روش‌هاي تربيتي مؤثر هستند كه از جمله مي‌توان به استفاده از مشاوره‌هاي تخصصي، مراجعه به واحدهاي مددكاري‌ اجتماعي، گزارش‌دادن بزه‌كاري كودكان به مراجع تخصصي و پرهيز از افشاي بزه‌كاري آنان براي جلوگيري از برجسب‌زني اجتماعي، حاكم‌كردن فضاي محبت و احترام در خانواده و عدم عادي‌انگاري بزه‌كاري‌هايي نظير اعتياد، اشاره نمود.