كنترل روان‌شناختي والدين و رفتار جامعه‌پسند فرزندان: نقش واسطه‌اي هيجان اخلاقي قدرداني

مقدمه: والدين به‌عنوان مهم ترين عامل جامعه‌پذير كردن كودكان و نوجوانان محسوب مي شوند. پژوهش ها رابطه بين قدرداني و كاهش رفتار جامعه پسند را مورد تأييد قرار داده‌اند، از اين ‌رو هدف پژوهش حاضر، تبيين رابطه كنترل روان‌شناختي والدين و رفتار جامعه پسند با واسطه گري هيجان اخلاقي قدرداني بود.روش: روش پژوهش از نوع توصيفي –همبستگي و جامعه آماري شامل دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر يزد در سال تحصيلي 1399-1400 بود. حجم نمونه 350 نفر و با روش نمونه گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند كه ‏در‎ ‎نهايت 308 نفر پرسشنامه‌ها را تكميل كردند. به‌منظور اندازه گيري متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه كنترل روان‌شناختي والدين (سوننس و همكاران،2010)،  مقياس چند مؤلفه اي قدرداني (مورگان و همكاران، 2017) و مقياس گرايش هاي جامعه پسند (كارلو و راندال، 2002) استفاده گرديد. يافته ها: داده ‌ها با استفاده از نرم افزار AMOS و در قالب الگوي معادلات ساختاري تحليل شدند. نتايج نشان داد كه كنترل روان‌شناختي والدين، رفتار جامعه پسند را به‌طور منفي و معنادار پيش‌بيني مي كند. رابطه قدرداني و رفتار جامعه پسند به‌صورت معكوس و معنادار بود. علاوه بر اين، نقش واسطه گري قدرداني در رابطه بين كنترل روان‌شناختي والدين و رفتار جامعه پسند مورد تأييد قرار گرفت (p 0/05). نتيجه گيري: بر اساس يافته‌هاي پژوهش مي توان نتيجه گرفت كنترل روان‌شناختي والدين كمتر در بافت خانواده و مهارت بيشتر فرزندان در هيجان اخلاقي قدرداني، موجبات ارتقاء رفتار جامعه پسند آن‌ها را فراهم مي سازد.