واكاوي روش كلامي فخرالدين رازي و تأثير آموزه‌هاي حِكمي بر انديشه و منطق فهم او از آموزه‌هاي دين

هدف از اين نوشتار، تحليل و واكاوي روش كلامي فخرالدين رازي و تأثير آموزه‌هاي حِكمي بر انديشه و منطق فهم او از دين است؛ زيرا در ميان متكلمان اشعري، نقش امام فخر رازي به لحاظ روش‌شناختي، در فرايند فلسفي شدن دانش كلام، برجسته و حائز اهميت بوده و كمتر نيز موردتوجه اهل تحقيق واقع شده است. اين درحالي است كه از ميان مسائل متعدد درباره اين دانش، بررسي و تنقيح روش علم كلام و طرح مباحث روش‌شناختي درباره اين علم، يكي از پيش‌شرط‌ها و مقدمات ضروري براي شناخت يك نظام كلاميِ منسجم است. استنباط و تحليل مؤلفه‌هاي رهيافت كلام فلسفي فخر، از قبيل استفاده از منطق و ابزارهاي فلسفي در تبيين مسائل اعتقادي؛ اخذ شيوه برهاني در اثبات مدعيات ديني؛ تقليدگريزي و غلبه عقلانيت بر تعبّد؛ و عدم تمسّك به ادله نقلي از مهم‌ترين يافته‌هاي اين پژوهش به شمار مي‌آيد. روش مورداستفاده در اين تحقيق، شيوه توصيفي-تحليلي از نوع استنتاجي است.