عناصر و شاخص‌هاي پيشنهادي طراحي منظر بزرگراه‌هاي شهري با رويكرد ارتقاء تاب‌آوري منظر

منظر بزرگراه‌هاي شهري از مهم‌ترين مولفه‌هاي سيما و منظر شهر هستند كه ارتقاء پايداري و تاب‌آورسازي آن‌ها از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. بررسي عناصر و شاخص‌هاي طراحي منظر بزرگراه‌هاي شهري با رويكرد ارتقاء تاب‌آوري منظر، ابزار مفيدي جهت ارتقاء كيفيت زندگي شهري و پشتيباني جهت پايدارسازي منظر شهري از لحاظ رويارويي در برابر تغييرات زيست‌محيطي حال و آينده‌ي آن به‌ حساب مي‌آيد. اين در حالي است كه با وجود پيشرفت‌هاي مهمي كه در زمينه‌ي شناسايي شاخص‌هاي طراحي منظر بزرگراه‌ها، صورت گرفته، بررسي عناصر و شاخص‌هاي طراحي از نقطه‌نظر تاب‌آوري منظر، مغفول مانده است. از اين ‌روي هم‌چنان نياز به ارائه عناصر و شاخص‌هايي جهت طراحي منظر بزرگراهي در جهت ارتقاء تاب‌آورسازي منظر آن وجود دارد. لذا هدف از انجام اين تحقيق در ابتدا بررسي اصول و ضوابط طراحي منظر بزرگراه و سپس تبيين عوامل موثر بر تاب‌آوري آن‌ها خواهد بود. در همين راستا به ‌منظور تدوين چارچوب نظريِ تحقيق، با استناد به منابع كتابخانه‌اي، مقالات و منابع اينترنتي، به گردآوري، تحليل پايه‌اي متون و بازخواني مطالعات و نظريات دانشمندان در اين ارتباط، پرداخته شده است. سپس عناصر و شاخص‌هاي مرتبط با طراحي منظر بزرگراه‌هاي شهري با تمركز بر بعد تاب‌آوري منظر، حوزه‌هاي علمي و تحقيقات مرتبط با موضوع، در دو سطح طبيعي و انساني مورد بررسي و تحليل محتوايي قرار خواهد گرفت. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، طراحي منظر بزرگراه‌هاي شهري با رويكرد ارتقاء تاب‌آوري منظر با تمركز بر ايجاد تنوع (زيستي) و پيچيدگي، اتصال و پيوستگي شبكه‌هاي اكولوژيك شهري، افزونگي، مدولاريته، چندعملكردي‌ كردن، انطباق‌پذيري، كيفيت بصري و زيبايي‌شناسي قابل دستيابي است و اين عناصر با ارائه‌ي تعريف‌هاي مربوطه و مولفه‌هاي طراحي پيشنهاد مي‌گردد.