كاربرد قدرت نرم روسيه در آسياي مركزي

قدرت نرم روسيه در سال‌هاي اخير توجه بسياري از پژوهشگران حوزه اوراسياي مركزي را به خود جلب كرده ‌است. اقدام‌هاي انجام شده توسط روسيه براي توسعه روابط با كشورهاي آسياي مركزي به‌طور معمول قدرت نرم خوانده مي‌شود. اينكه سياست قدرت نرم روسيه در آسياي مركزي چه كاربردي دارد از ابعاد مختلف قابل بررسي است. بنابراين، پرسش اصلي مقاله اين است كه بهره‌گيري روسيه از ابزارهاي قدرت نرم در آسياي مركزي چگونه سياست خارجي كشورهاي منطقه را زير تأثير قرار داده‌است؟ فرضيۀ مقاله اين است كه بهره گيري روسيه از ابزارهاي قدرت نرم به همسويي فكري رهبران آسياي مركزي با روسيه و همراهي بيشتر آنها با اهداف سياست خارجي اين كشور انجاميده‌است. در اين پژوهش با به‌كارگيري نظريه واقع‌گرايي نوكلاسيك و روش پژوهش تبييني_تحليلي به تبيين منطق به‌كارگيري قدرت نرم روسيه در آسياي مركزي، كارآمدي راهبرد روسيه در منطقه آسياي مركزي و نيز دلايل و عوامل تعيين‌كنندۀ قدرت نرم روسيه در منطقه پرداخته ‌‌شده‌است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد ارتباط‌هاي شخصي فراملي به عنوان سازوكار اصلي مسكو در جهت تأثير بر جهت‌گيري سياست خارجي كشورهاي آسياي مركزي عمل مي‌كند.