تدوين مدل ساختاري بهزيستي ذهني بر اساس سرزندگي تحصيلي و خودناتوان سازي تحصيلي با ميانجيگري ادراك نوجوان از شيوه هاي تربيتي والدين

پژوهش حاضر با هدف تدوين مدل ساختاري بهزيستي ذهني دانش‌آموزان بر‌اساس سرزندگي تحصيلي و خودناتوان‌سازي تحصيلي با ميانجيگري ادراك نوجوان از شيوه‌هاي تربيتي والدين و با روش تحليل مسير انجام گرفت. جامعه آماري شامل تمامي دانش‌آموزان دختر و پسر در سال تحصيلي 99-1400 ناحيه 1 و 2 شهر اراك بود كه در دوره دوم متوسطه مدارس دولتي رشته‌هاي رياضي، تجربي و انساني تحصيل مي‌كردند و با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. تعداد افراد نمونه با در نظر گرفتن احتمال افت و نقص در تكميل پرسشنامه‌ها، در نهايت 719 دانش‌آموز در نظر گرفته شد. ابزارهاي گردآوري داده‌ها شامل پرسشنامه‌هاي سرزندگي تحصيلي حسين‌چاري و دهقاني‌زاده، خود‌ناتوان‌سازي تحصيلي(ASHS) ﺷﻮﯾﻨﮕﺮ و اﺳﺘﯿﻨﺴﻤﺮ ﭘﻠﺴﺘﺮ ، بهزيستي ذهني(SWS) كييز و ماگيار و جين ادراك نوجوان از شيوه‌هاي تربيتي والدين(pops) رابينز بود. داده‌هاي به دست آمده با روش مدل معادلات ساختاري از نوع متغيير مكنون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها نشان داد سرزندگي و خودناتوان‌سازي تحصيلي بر بهزيستي ذهني و ادراك نوجوان از شيوه‌هاي تربيتي والدين اثر مستقيم و معناداري دارند. همچنين اثر مستقيم متغير ميانجي بر بهزيستي ذهني تاييد شد. نتايج نشان داد كه مدل ساختاري بهزيستي ذهني دانش آموزان براساس سرزندگي و خودناتوان‌سازي تحصيلي با ميانجيگري ادراك نوجوان از شيوه‌هاي تربيتي والدين، بهترين مدل برازش يافته با شاخص‌هاي برازش بكار رفته جهت استفاده در مدارس و مراكز به منظور افزايش بهزيستي ذهني و سلامت روان مي‌باشد.