بررسي نقش ميانجي نشاط اجتماعي در اثرگذاري بازاريابي اجتماعي بر توسعه ورزش همگاني بانوان استان اردبيل

هدف: ورزش يك پديده اجتماعي وسيع و جهاني است كه در زندگي جوانان و بزرگسالان ريشه دارد. هدف از اين پژوهش بررسي تاثير بازاريابي اجتماعي برتوسعه ورزش همگاني بانوان استان اردبيل با نقش ميانجي نشاط اجتماعي بود. روش شناسي: پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع تحقيقات كاربردي، از نظر ماهيت و محتوايي از نوع توصيفي – تحليلي، از حيث گردآوري داده ها ميداني بود. جامعه پژوهش مشتريان بانوان باشگاه‌هاي ورزشي استان اردبيل و نيز بانوان فعال در پارك ها و ورزش هاي صبحگاهي و اماكن رو باز (حدودا بيش از 1000نفر) بودند. تعداد نمونه به روش تصادفي طبقه اي 450 نفر انتخاب شد. پايايي توسعه ورزش همگاني آفرينش (1386)، 0/87؛ نشاط اجتماعي تميزي فر و عزيزي مهر (1396)، 0/90؛ بازاريابي اجتماعي صابري و همكاران (1397) 0/84؛ بدست آمد. داده ها با استفاده از روش حداقل مربعات جزئي، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد بازاريابي اجتماعي با ضريب 0/56 اثر مثبت و معني داري بر توسعه ورزش همگاني دارد، همچنين بازاريابي اجتماعي با ضريب 0/78 اثر مثبت و معني داري بر نشاط اجتماعي داشت. متغير ميانجي نشاط اجتماعي با ضريب 0/35 اثر مثبت و معني داري بر توسعه ورزش همگاني دارد. نتيجه گيري: توسعه ورزش همگاني بانوان در بين افراد به عنوان جزئي از فرهنگ، نيازمند انجام برنامه ريزي هاي بلندمدت است و داشتن برنامه اي مدون با رويكرد بازاريابي لازم است تا بتوان به هدف مورد نظر رسيد.