عوامل مؤثر بر اعتماد در سالمندان بر اساس داده‌هاي فاز دوم عدالت شهري و ابزار پاسخگويي

مقدمه: اعتماد يكي از مؤلفه‌هاي اجتماعي مؤثر بر سلامت سالمندان است. با توجه به اهميت اعتماد، اين مطالعه با هدف بررسي عوامل مؤثر دموگرافيك، اقتصادياجتماعي و سلامت بر اعتماد در سالمندان بالاي 60 سال انجام شد. روش كار: اين مطالعه مقطعي با استفاده از داده‌هاي فاز دوم عدالت شهري و ابزار پاسخگويي Urban Health equity and response tool2 Urban HERAT2 روي 5760 سالمند انجام شد. وضعيت اقتصادي خانوار به روش تحليل مؤلفه‌هاي اصلي و بر اساس متغير‌هاي تسهيلات و لوازم زندگي سنجيده شد. سپس با استفاده از متغير‌هاي دموگرافيك و اقتصادياجتماعي نظير نمره اقتصادي خانوار، شغل، قوميت، تحصيلات و سلامت جسمي خودگزارش‌شده و سلامت روان در رگرسيون خطي مدل تبيين‌كننده اعتماد با نرم‌افزار STATA ارائه شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد متغيرهاي لوازم و تسهيلات زندگي 0.58 واريانس نمره اقتصادي خانوار را تبيين مي‌كنند. همچنين وضعيت تأهل، كارگر فصلي، كارگر دائمي و نسبتاً فقير بودن سالمندان با كاهش اعتماد در سالمندان و توانايي خواندن و نوشتن سالمند، سلامت جسمي خودگزارش‌شده خوب و بدون تغيير با افزايش اعتماد در سالمندان همراه بود. متغير‌هاي سن، جنس، بازنشستگي، قوميت و سلامت روان نيز با اعتماد سالمندان مرتبط نبود. نتيجه گيري: متغيرهايي نظير مشاغل كارگري، تحصيلات كم و وضعيت اقتصادي نامناسب عوامل مؤثر بر اعتماد در سالمندان بودند. يافته‌هاي اين مطالعه نشان داد بين اعتماد نهادي و بين‌گروهي در سالمندان ارتباطي وجود ندارد كه اين نيازمند توجه سياست‌گذاران است.