بررسي ارتباط وضعيت اجتماعي- اقتصادي با وضعيت تغذيه و فعاليت بدني دانش‌آموزان شهر قزوين در دوران پاندمي كوويد-19

مقدمه: رفتار غذايي با افزايش خطر ابتلا به بيماري‌هاي مزمن ارتباط دارد. با اين حال، مطالعات در مورد رفتار غذايي با در نظر گرفتن نقش وضعيت اجتماعي- اقتصادي، اندك است. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسي ارتباط وضعيت اجتماعي- اقتصادي با رفتار غذايي و فعاليت بدني دانش‌ آموزان شهر قزوين در دوران پاندمي كوويد-۱۹ بود. روش: پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي و جامعه آماري تمامي دانش‌ آموزان ناحيه ۱ شهر قزوين در سال ۱۴۰۰ بودند. شركت‌كنندگان ۱۱۰ نفر از دانش‌ آموزان گروه سني ۱۳-۱۱ سال بودند كه از ۱۶ مركز آموزشي شهري و روستايي به صورت تصادفي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته با مؤلفه‌هاي وضعيت اجتماعي- اقتصادي، تغذيه برگرفته از پرسشنامه بسامد غذايي و فعاليت بدني برگرفته از پرسشنامه بين‌المللي فعاليت بدني (IPAQ) استفاده شد. همچنين؛ داده‌هاي پژوهش با آزمون تي، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيره با نرم‌ افزار SPSS نسخه ۲۰ در سطح آماري ۰/۰۵ تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج آزمون پيرسون نشان داد، سطح درآمد خانواده با وضعيت تغذيه‌اي و فعاليت بدني دانش‌ آموزان ۱۳-۱۱ سال رابطه معناداري دارد (۰/۰۱۱ و ۰/۰۰۳=p). همچنين؛ نتايج نشان داد كه وضعيت اجتماعي- اقتصادي والدين، ۵۰ درصد مقدار وزن، قد، فعاليت بدني و وضعيت تغذيه دانش‌ آموزان را پيش‌بيني مي‌كند. نتيجه‌گيري: وضعيت اجتماعي و اقتصادي والدين بر وضعيت تغذيه‌اي و فعاليت بدني كودكان تأثير دارد. با در اختيار قرار دادن نتايج پژوهش به سازمان‌ها و نهادهاي مرتبط به كودكان و نوجوانان استان قزوين مي‌توان خانواده‌ها را با عوامل مؤثر بر سلامت جسمي فرزندانشان آشنا كرده و به آن‌ها آموزش داد.