اثرات سطوح متفاوت رنگدانه ي ليكوپن بر روي شاخص‌هاي بيوشيميايي، ايمونولوژيك و آنزيمي همولنف ميگوي رودخانه‌اي شرق Macrobrachium nipponense (de Haan, 1849)

رنگدانه ي ليكوپن با توجه به برخورداري از طولاني‌ترين زنجيره ي هيدروكربني در بين كاروتنوئيدها با يازده پيوند دوگانه از مهم ترين رنگدانه هاي كاروتنوئيدي به لحاظ خاصيت آنتي اكسيداني و تأثيرگذاري مطلوب بر فرآيند هاي مرتبط با ايمني مي باشد.  بنابراين، مطالعه ي حاضر با هدف بررسي تأثيرات رنگدانه ي ليكوپن بر شاخص هاي بيوشيميايي، ايمني و آنزيم هاي همولنف ميگوي رودخانه اي شرق انجام پذيرفت.  در اين پژوهش، 225 قطعه ميگو با وزن متوسط 0.07±1.40 گرم به وسيله ي پنج تيمار غذايي و سه تكرار شامل مقادير مختلف ليكوپن صفر (شاهد)، 50، 100، 150 و 200 ميلي گرم ليكوپن در كيلوگرم جيره به مدت 56 روز، غذادهي گرديدند.  در پايان دوره ي پرورشي، پس از جمع آوري همولنف ميگو هاي مورد مطالعه، شاخص هاي بيوشيميايي، ايمني و آنزيم هاي همولنف نمونه ها به وسيله ي كيت هاي آزمايشي، دستگاه خوانشگر الايزا و ميكروسكوپ نوري مورد ارزيابي قرار گرفتند.  نتايج حاصل از مطالعه نشان داد كه شاخص هاي بيوشيميايي، ايمني و آنزيمي همولنف ميگوها، تحت تأثير سطوح مختلف رنگدانه ليكوپن قرار گرفتند.  با افزايش مقادير ليكوپن جيره ي غذايي شاخص هاي بيوشيميايي آلبومين و پروتئين كل همولنف ميگوها، به طور معني داري افزايش پيدا نمود در حالي كه ميزان كورتيزول كاهش يافت.  شاخص هاي ايمني همچون تعداد هموسيت كل، سلول هاي گرانولار، نيمه گرانولار و سلول هاي هيالين نيز با افزايش ليكوپن جيره، افزايش معني داري پيدا نمود.  آنزيم هاي همولنف، همچون ليزوزيم و فنول اكسيداز در تيمارهاي حاوي رنگدانه ي ليكوپن بيش تر از تيمار شاهد بود در حالي كه در آنزيم هاي آلانين آمينوترانسفراز، آسپارتات آمينوترانسفراز و لاكتات دهيدروژناز كاهش معني داري مشاهده گرديد و آلكالين فسفاتاز تحت تأثير سطوح متفاوت رنگدانه ليكوپن قرار نگرفت.  در نهايت، يافته هاي به دست آمده از اين پژوهش نشان داد كه افزايش سطوح ليكوپن جيره ي غذايي موجب بهبود شاخص‌هاي بيوشيميايي، ايمني و آنزيمي همولنف ميگوي رودخانه‌اي شرق شد و افزودن ميزان 200 ميلي گرم در كيلوگرم از اين رنگدانه به جيره ي غذايي با هدف بهبود شاخص هاي اشاره شده اين ميگو پيشنهاد گرديد.