قيمت گذاري اختيار مشاركت در صندوق بازنشستگي سازمان تأمين اجتماعي ايران

اين مقاله با لحاظ مشخصه هاي صندوق تأمين اجتماعي ايران به محاسبه ارزش اختيار خروج و تأثير آن بر پايداري صندوق پرداخته است. از نظريه قيمت گذاري اختيارات براي تعيين ارزش خروج در دو حالت اختيار خروج براي يك بار در زماني معين (اختيار اروپايي) يا به دفعات مختلف در دوران اشتغال (اختيار آمريكايي) استفاده شد. نتايج نشان داد، در هردو حالت، در سنين پايين انگيزه مشاركت كم است؛ زيرا بيمه‌شدگان بايد حق بيمه هاي اصلاحي زيادي براي جبران كسري بپردازند؛ اما حتي افراد با سوابق كم نيز حاضرند ميزاني از كسري (30- 40 درصد) را بپذيرند؛ زيرا در صورت مشاركت، از بازده سرمايه گذاري اندوخته پيشينيان و ديگر مزاياي طرح هاي جمعي مانند توزيع ريسك بين فردي و بين نسلي بهره‌مند خواهند شد. البته در اختيار آمريكايي، انگيزه مشاركت همواره بيشتر و منحني آستانه خروج همواره پايين تر از اختيار اروپايي است.