پيمايش مسير ايستايي با روش رهايي پويا

روش‌هاي رهايي پوياي معمول، به سبب بهره جستن از بار ثابت، توانايي پيمايش مسير ايستايي را ندارند. در اين شيوه‌ها، پرش‌هايي در نقطه‌هاي بازگشتي بار و تغييرمكان روي مي‌دهند. با وارد كردن عامل بار متغير، اين كاستي برطرف مي‌شود. در اين مقاله، راه‌كار نوي براي محاسبه‌ي ضريب بار پيشنهاد مي‌شود. اين رابطه با كمينه كردن هم‌زمان كار خارجي و كارمايه‌ي پسماند به‌دست مي‌آيد. ضريب بار پيشنهادي فقط به عامل‌هاي ساختگي فن رهايي پويا وابسته است. براي نشان دادن شايستگي فرآيند جديد، چندين سازه‌ي خرپايي، قابي و پوسته‌اي تحليل ناخطي هندسي مي‌شوند. رتبه‌ي راه‌حل‌هاي گوناگون به وسيله‌ي شمار تكرارها، شمار نقطه‌هاي همگرايي و زمان واكاوي به‌دست مي‌آيد. پاسخ‌هاي عددي كارايي روش پيشنهادي را نشان مي‌دهند. به سخن ديگر، شيوه‌ي نويسندگان افزون بر دقت مناسب، نرخ همگرايي بالايي نسبت به ديگر راه‌كارها دارد. از سوي ديگر، زمان واكاوي شيوه‌ي نويسندگان براي پيمايش مسيرهاي ايستايي نسبت به ديگر فن‌ها كاهش مناسبي داشته است.