مطالعه عددي عملكرد آيروديناميكي ايرفويل دو الماني با رويكرد كاهش باند فرود

هدف از اين تحقيق بهبود عملكرد آيروديناميكي ايرفويل ناكا-23012 مجهز به ابزار برآافزاي لبه فرار با تغيير در يكي از مهم‌ترين پارامترهاي هندسي آن مي‌باشد. در اين تحقيق حل معادلات ناويراستوكس در شرايط جريان آشفته و تراكم‌ناپذير با بهره‌گيري از نرم‌افزار فلوئنت صورت پذيرفته است. بعد از فرآيند مدل‌سازي ايرفويل و فلپ، در زواياي فلپ متفاوت(10 الي 30 درجه)، شبكه‌بندي بي‌سازمان در نرم‌افزار گمبيت توليد شد و بهبود عملكرد آيروديناميكي ناشي از تغيير در پارامتر هندسي لبه شكاف مورد بررسي قرار گرفت. جريان از نوع دائم، آشفته و تراكم‌ناپذير فرض شده و الگوريتم حل معادلات نيز فشار مبنا انتخاب شده است. محدوده عدد رينولدز جريان106×3.6 بوده و مدل آشفتگي مورد استفاده كا-اپسيلون در نظر گرفته شده است. مقايسه نتايج و مشخصه‌هاي آيروديناميكي ايرفويل مجهز به فلپ تك‌شكافه پس از ايجاد تغيير موردنظر در پارامتر هندسي، نشان مي‌دهد كه با بهبود قابل توجه ضرايب آيروديناميكي(به طور ميانگين افزايش 9 درصدي ضريب برآ و نيز افزايش 6 درصدي ضريب پسا)، باند فرود هواپيما كاهش خواهد يافت. هم‌چنين بررسي گراديان‌هاي فشار و سرعت در مقاطع مختلف، نشان مي‌دهند كه تغيير به وجود آمده موثر بوده و در مقايسه با مقاله مرجع توزيع بهتري صورت پذيرفته است.