عوامل فردي و آموزشي موثر بر دانش، نگرش و نيت كارآفرينانه دانشجويان كشاورزي: مطالعه مقطعي مكرر (مورد مطالعه: پرديس كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران)

كارآفريني و كارآفرينان از عوامل مهم تحول در پيشرفت و توسعه كشور هستند. بنابراين، ضرورت دارد كه اين حوزه موضوعي مورد توجه ويژه پژوهشگران، برنامه ريزان، و سياست گزاران قرار گيرد. هدف پژوهش حاضر پاسخ به اين سوال است كه آيا سطح دانش، نگرش و نيت كارآفرينانه دانشجويان نسبت به سال هاي گذشته تغيير يافته است يا خير. و آيا تاثيرگذاري عوامل فردي و آموزشي بر دانش، نگرش و نيت كارآفرينانه دانشجويان با گذشت زمان تغييري يافته اند يا خير. پژوهش با استفاده از روش پيمايش مقطعي مكرر صورت گرفت. جامعه آماري، دانشجويان سال آخر كارشناسي كشاورزي پرديس كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران در سال تحصيلي 93-92 (گروه الف) و 99-98 (گروه ب) بود كه با استفاده از فرمول كوكران، نمونه آماري به شمار 120 تن از گروه الف و 98 تن از گروه ب انتخاب شد. ابزار اصلي براي گردآوري داده ها پرسشنامه بود. روايي و پايايي پرسشنامه با نظرخواهي از تعدادي از استادان و صاحب نظران و محاسبه آلفاي كرونباخ بررسي و تاييد شد (دانش كارآفريني= 0/82، نگرش كارآفريني= 0/91، نيت كارآفرينانه= 0/88). داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو بخش آمار توصيفي و استنباطي تحليل گرديد. يافته ها نشان داد سطح دانش، نگرش و نيت كارآفرينانه دانشجويان نسبت به سال هاي گذشته تغيير نموده و به طور معني داري ارتقا يافته است. يافته هاي به دست آمده از تاثير دوره آموزش كارآفريني، تجربه كارآفريني، و داشتن خانواده كارآفرين بر دانش، نگرش و نيت كارآفرينانه دانشجويان كشاورزي حكايت داشت. علاوه بر اين، رابطه مثبت و معني داري بين متغيرهاي دانش كارآفريني و نگرش كارآفريني با متغير نيت كارآفرينانه دانشجويان مشاهده شد. در مجموع نتايج پژوهش، موضوع اميدبخش و انگيزه آفريني را نشان مي دهد كه بالتبع، با بهبود قوانين و مقررات كارآفريني و شاخص هاي سهولت كسب و كار مي توان شاهد تبديل نيت كارآفريني افراد به فعاليت كارآفريني شد.