مؤلفه‌هاي مكتب رمانتيسم در شعر تاگور

شهرت اصلي رابيندرانات‌ تاگور(1941-1861) در شاعري است و نخستين آسيايي برنده ي جايزه ي نوبل به شمار مي‌رود. آثار و اشعار تاگور از ابعاد گوناگون ادبي، فلسفي و سياسي و تأثير پذيري از مكتب‌هاي فكري و ادبي غربي قابل تحليل و بررسي است. هرچند درآثار منثور تاگور، بيشتر ويژگي‌هاي مكتب رئاليسم وجود دارد اما در اشعارش بيشتر از مكتب رمانتيسم تأثير گرفته‌است. در اين جستار به شيوۀ توصيفي تحليلي و ارزيابي كمي به مهم‌ترين مولفه‌هاي مكتب رمانتيسم، همچون: طبيعت، فرديت، هيجان و احساسات، مرگ، آزادي، سفر، تخيل، نوستالوژي، اسطوره، عشق و زن در شعر تاگور پرداخته شده است. طبيعت به‌صورت تشبيه و جان بخشي در شعر وي توصيف شده است. تاگور بيشتر به عشق عرفاني پرداخته‌است. مرگ در شعر وي بسامد دارد و از اينكه خود با مرگ روبه‌رو شود، ترسي ندارد. به‌طوركلي شاخصه‌ها و مضمون‌هاي: طبيعت با فراواني 79 درصد، فرديت 61 درصد، رابطۀ ميان رفتارهاي بشري با عناصر طبيعي 56 درصد، عشق 38 درصد و تخيل 17درصد از بسامد بيشتري در اشعار وي برخوردارند.