اثربخشي درمان مبتني بر هيجان بر شرم دروني و بيروني دانشجويان داراي اضطراب اجتماعي

مقدمه: اختلال اضطراب اجتماعي، يكي از اختلالات اضطرابي شايع، مزمن و ناتوان‌كننده و از علل مهم افت عملكرد اجتماعي و تحصيلي دانشجويان است. هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي درمان مبتني بر هيجان بر شرم دروني و بيروني افراد داراي اضطراب اجتماعي بود.روش كار: روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس‌آزمون با پيگيري 2 ماهه و گروه كنترل همراه بود. جامعه آماري كليه دانشجويان داراي اضطراب اجتماعي و مراجعه‌كننده به مركز مشاوره دانشگاه يزد در سال تحصيلي 1400-1401 بودند. با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس تعداد 22 نفر كه نمره 19 و بالاتر در اضطراب اجتماعي كسب كردند انتخاب‌شده و سپس در يك گروه آزمايش(11 نفر) و يك گروه كنترل(11 نفر) جايگزين شدند. گروه‌ آزمايش به‌صورت گروهي تحت درمان مبتني بر هيجان قرار گرفت؛ اما گروه كنترل هيچ‌گونه مداخله‏اي دريافت نكرد. از سياهه اضطراب اجتماعي (SPIN)، مقياس شرم دروني(Internalized Shame Scale) و  مقياس شرم بيروني(Other As Shamer Scale)به‌منظور گردآوري اطلاعات استفاده شد. تجزيه‌وتحليل اطلاعات از آمار توصيفي و استنباطي(تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بنفريني) از طريق نرم‏افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد درمان مذكور در مرحله پس‌آزمون و پيگيري نسبت به گروه كنترل در مقايسه با مرحله پيش‌آزمون اثربخشي معناداري بر كاهش شرم دروني و بيروني  داشت(0/05 P).نتيجه گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر، مي‏توان گفت كه درمان مبتني بر هيجان مي­­تواند به‌عنوان يك شيوه درماني مناسب براي كاهش شرم دروني و بيروني دانشجويان داراي اضطراب اجتماعي در مراكز مشاوره و خدمات روان‌شناختي به‌كاربرده شود.