ارائه مدل توسعه حاكميت فكري در ورزش ايران

تحقيق حاضر با هدف ارائه مدل توسعه حاكميت فكري در ورزش ايران طراحي گرديد. پژوهش حاضر از نوع آميخته بود كه به صورت كيفي و كمي اجرا گرديد. جامعه‌ي آماري بخش كيفي را نخبگان حوزه مديريت ورزشي كشور و حوزه مالكيت فكري تشكيل مي دادند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري گلوله‌برفي، 12 نفر به عنوان نمونه تحقيق مشخص گرديدند. در بخش كمي؛ جامعه آماري شامل پژوهشگران و مخترعين حوزه ورزش بودند كه تعداد اين افراد (حدود 210 نفر) بود كه با استفاده از روش نمونه‌گيري دردسترس و با توجه به جدول مورگان تعداد 132 نفر به عنوان نمونه تحقيق مشخص گرديدند. ابزار تحقيق حاضر شامل پرسشنامه و مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختارمند بود. جهت بررسي داده‌هاي بخش كيفي از كدگذاري مطابق با مدل پارادايمي اشتراوس و كوربين استفاده گرديد و در بخش كمي از روش معادلات ساختاري استفاده گرديد. كليه روند تجزيه و تحليل داده‌هاي تحقيق حاضر در نرم‌افزارهاي SPSS نسخه 20 و Smart PLS نسخه 2 انجام گرديد. نتايج تحقيق حاضر نشان داد كه جهت توسعه حاكميت فكري در ورزش برخي موجبات علي، شرايط زمينه‌اي، شرايط مداخله‌اي، پيامدها، راهبردها وجود دارد و در مجموع، مدل تحقيق از برازش مناسبي برخوردار است. همچنين يافته ها نشان داد جهت توسعه حاكميت فكري نياز است تا ضمن توجه به قوانين، شرايط ساختاري، فرهنگي و اجتماعي، برخي مسائل مربوط به دولت، رسانه و افراد سودجو مديريت گردد. بهبود مسئوليت اجتماعي، عدالت محوري و كنترل سرقت‌ها نيز نقش مهمي در جهت توسعه حاكميت فكري در ورزش دارا مي‌باشد.