ارزيابي تاثير پپتيد ضد ميكروبي 1018-IDR و نانوذرات كيتوزان بر ايزوله هاي سودوموناس آئروژينوزا حساس و مقاوم به ايمي پنم جداسازي شده از بيماران مبتلا به عفونت ادراري از بخش ICU

زمينه و هدف: مصرف بي رويه آنتي بيوتيكها موجب افزايش مقاومت به آنتي بيوتيك هاي معمول در درمان عوامل عفونت دستگاه ادراري شده است. در اين مطالعه ارزيابي اثر ضد باكتريايي نانوذرات كيتوزان و پپتيد 1018-IDR عليه ايزوله هاي سودوموناس آئروژينوزا مورد بررسي قرار گرفت. روش ها: در مطالعه حاضــر 20 ايزوله ســودوموناس آئروژينوزا مقاوم و 20 ايزوله حســاس به آنتي بيوتيك ايميپنم از بيماران مبتلا به عفونت ادراري جداسازي گرديد. توانايي تشكيل بيوفيلم و حضور سه ژن دخيل در توليد بيوفيلم شامل algD ،pslD و pelF در اين ايزوله ها به ترتيب با روش هاي كريســـتال ويوله و PCR بررســـي گرديد. اثر ضـــد باكتريايي آنتي بيوتيك ايمي پنم، پپتيد ضــد ميكروبي 1018-IDR و نانوذرات كيتوزان با تعيين حداقل غلظت مهاري (MIC) با روش ميكروديلوشن براث ارزيابي گرديد. نتايج: توليد بيوفيلم در اين ايزوله ها به صورت ضعيف (10 %) متوسط (35 %)و قوي (55 %)بود. فراواني حضور سه ژن مربوط به بيوفيلم algD و pslD و pelF به ترتيب 90% 16-128 براي ايمي‌پنم، µg/ml 40 و 80 براي پپتيد IDR-1018،  µg/ml 375 و 750 براي نانوذرات كيتوزان بدست آمد. نتيجه گيري: يافتن راهكارهاي جايگزين مانند پپتيدهاي ضــد ميكروبي و نانوذرات مي تواند در درمان ســويه هاي سودوموناس آئروژينوزا موثر باشد. نتايج مطالعه نشان داد كه پپتيد 1018-IDR و نانوذرات كيتوزان به تنهايي و يا در تركيب با آنتي بيوتيك ايمي پنم ميتوانند به عنوان راهكار درماني مطرح باشند.