بررسي خواص آنتي‌اكسيداني و ضد ‌ميكروبي تيمول و رسوراترول ريزپوشاني شده با نانوذرات كامپوزيتي زئين- كازئينات

هدف از اين مطالعه درون‌پوشاني تيمول و رسوراترول تهيه شده با نانوذرات كامپوزيتي زئين- كازئينات و بررسي خواص آنتي‌اكسيداني و ضد ميكروبي آن‌ها بود. بدين منظور براي تهيه نانوذرات كامپوزيتي زئين- كازئينات از روش ديسپرسيون مايع - مايع استفاده گرديد. در اين مطالعه تاثير غلظت‌هاي مختلف تيمول و رسوراترول (صفر تا 100 درصد) و نسبت‌هاي مختلف هسته به ديواره (1 : 10 و 1: 20) بر توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH، قدرت احياكنندگي يون آهن و فعاليت ضدميكروبي بر باكتري‌هاي اشريشيا كلي و ليستريا مونوسيتوژنز در محيط كشت و شير مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت 1 به 10 هسته به ديواره، داراي بيشترين ميزان توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH و قدرت احياكنندگي يون آهن بود و مشخص گرديد كه افزايش غلظت ديواره به‌جز نمونه حاوي 75 درصد تيمول منجر به افزايش توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH و قدرت احياكنندگي يون آهن گرديد. باكتري‌هاي ليستريا موجود در محيط كشت TSB حساس‌ترين باكتري‌ به نمونه‌هاي تهيه‌شده بود و قوي‌ترين نانوذرات تهيه شده كه كمترين MIC و MBC  را داشت به نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت هسته به ديواره 1 به 10 اختصاص داشت و اغلب، باكتري‌هاي موجود در شير نسبت به محيط كشت به اين نانوذرات مقاوم‌تر بودند. در نهايت مي‌توان گفت كه نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت هسته به ديواره 1 به 10 مي‌تواند به‌عنوان تركيبي با قدرت آنتي‌اكسيداني و ضد ميكروبي مناسب انتخاب گردد. هدف از اين مطالعه درون‌پوشاني تيمول و رسوراترول تهيه شده با نانوذرات كامپوزيتي زئين- كازئينات و بررسي خواص آنتي‌اكسيداني و ضد ميكروبي آن‌ها بود. بدين منظور براي تهيه نانوذرات كامپوزيتي زئين- كازئينات از روش ديسپرسيون مايع - مايع استفاده گرديد. در اين مطالعه تاثير غلظت‌هاي مختلف تيمول و رسوراترول (صفر تا 100 درصد) و نسبت‌هاي مختلف هسته به ديواره (1 : 10 و 1: 20) بر توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH، قدرت احياكنندگي يون آهن و فعاليت ضدميكروبي بر باكتري‌هاي اشريشيا كلي و ليستريا مونوسيتوژنز در محيط كشت و شير مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت 1 به 10 هسته به ديواره، داراي بيشترين ميزان توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH و قدرت احياكنندگي يون آهن بود و مشخص گرديد كه افزايش غلظت ديواره به‌جز نمونه حاوي 75 درصد تيمول منجر به افزايش توانايي مهار راديكال‌هاي آزاد DPPH و قدرت احياكنندگي يون آهن گرديد. باكتري‌هاي ليستريا موجود در محيط كشت TSB حساس‌ترين باكتري‌ به نمونه‌هاي تهيه‌شده بود و قوي‌ترين نانوذرات تهيه شده كه كمترين MIC و MBC  را داشت به نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت هسته به ديواره 1 به 10 اختصاص داشت و اغلب، باكتري‌هاي موجود در شير نسبت به محيط كشت به اين نانوذرات مقاوم‌تر بودند. در نهايت مي‌توان گفت كه نمونه حاوي 75 درصد تيمول و 25 درصد رسوراترول با نسبت هسته به ديواره 1 به 10 مي‌تواند به‌عنوان تركيبي با قدرت آنتي‌اكسيداني و ضد ميكروبي مناسب انتخاب گردد.