بيوماركرهاي تشخيصي در القاي آسيب DNA ناشي از استرس حرارتي در مواجهه شغلي:يك مرور نظام‌مند

مقدمه: تغييرات اقليم و وجود فرآيندهاي گرمازا در محيط‌ هاي كاري منجر به افزايش اثرات ناشي از استرس حرارتي در افراد شاغل شده كه به‌عنوان يك نگراني مهم به‌ويژه دركشورهاي گرمسيري و نيمه گرمسيري به وجود آمده است. تشخيص زودرس بيوماركرها در القاي آسيب DNA مرتبط با تنش گرمايي مي‌تواند در شناسايي و ارزيابي‌هاي مرتبط با حوزه بهداشتي و ايمني از جمله متخصصين بهداشت و سلامت شغلي و همچنين به پيشگيري از بيماري‌هاي جدي ناشي از استرس حرارتي در مشاغل مختلف با ماهيت فرآيندهاي گرمازا و يا فصول مختلف گرم سال كمك كند. لذا اين مطالعه مروري با هدف بررسي بيوماركرهاي تشخيصي در القاي آسيب DNA ناشي از استرس حرارتي در مواجهه شغلي مي‌باشد. روش كار: به‌منظور دستيابي به اهداف اين مطالعه، جستجوي نظام‌مند در پايگاه‌هاي اطلاعاتي از قبيل PubMed، Scopus، Google Scholar و Web of Science انجام گرديد. علاوه بر اين، ليست رفرنس مقالات كاملاً مرتبط نيز موردبررسي و جستجو قرار گرفت. درنهايت بر اساس معيارهاي ورود (مطالعات انجام‌شده بر روي مشاغل مختلف، بيوماركرهاي مختلف در محيط‌هاي كاري گرم، كليه مقالات منتشرشده بدون محدوديت زماني تا پايان آوريل 2022 و انگليسي‌زبان) و خروج از مطالعه، مقالات مرتبط شناسايي و موردبررسي قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه تعداد 9234 مقاله جمع‌آوري شد. در اين بين،  2209 مقاله تكراري بوده و از مطالعه حذف گرديد. 7166 مقاله بعد از مطالعه و بررسي عنوان و چكيده حذف شدند. 21 مقاله به دليل عدم تطابق با معيارهاي ورود به مطالعه، حذف شدند. درنهايت 7 مقاله به‌صورت كامل موردبررسي و تحليل قرار گرفت. بيوماركرهاي تشخيصي شامل 8-هيدروكسي-2-دي آكسي گوانوزين (8-OHdG)، ميكرونوكلئي، مايع سيمن، پروتئين‌هاي شوك حرارتي (HSP70) و لكوسيت در القاي آسيب DNA ناشي از استرس حرارتي در مواجهه شغلي استخراج گرديد. نتيجه‌گيري: بر اساس مرور مطالعات، بيوماركرهاي شناسايي‌شده در القاي آسيب DNA به‌منظور بررسي اثرات استرس حرارتي درنتيجه مواجهه شغلي با شرايط آب و هوايي بسيار گرم مناسب مي‌باشند. درك و شناسايي بيوماركرهاي مناسب در القاي آسيب DNA مي‌تواند به متخصصين در حوزه سلامت و ايمني از طريق تعيين مقدار و بزرگي پاسخ‌هاي استرس حرارتي در مواجهه شغلي با دماهاي مختلف و انجام اقدامات و مداخلات مناسب به‌منظور كنترل و كاهش اثرات مخرب ناشي از استرس حرارتي شغلي كمك كند. همچنين اين مطالعه مي‌تواند به‌عنوان يك مطالعه اوليه براي انجام تحقيقات بيشتر در آينده در نظر گرفته شود.