اثر هشت هفته تمرينات بادي پامپ با شدت متوسط بر شاخص‌هاي مرتبط با آهن در زنان مبتلا به ديابت نوع 2

زمينه و اهداف: تحقيقات قبلي نشان داده است كه يكي از عوامل مرتبط با ديابت نوع 2 و مقاومت به انسولين، اختلال در متابوليسم آهن است؛ همچنين يكي از اركان اساسي در ديابت نوع 2 تمرينات ورزشي منظم است. هدف تحقيق حاضر بررسي اثر تمرينات بادي پامپ با شدت متوسط بر شاخص‌هاي مرتبط با آهن در زنان مبتلا به ديابت نوع 2 بود. روش بررسي: در تحقيق نيمه‌تجربي حاضر 20 زن مبتلا به ديابت نوع 2 به روش تصادفي انتخاب شدند و به 2 گروه تمريني و كنترل تقسيم شدند. تمرينات به مدت 12 هفته، 3 جلسه تمرين در هر هفته و هر جلسه تمرين شامل 80-40 دقيقه تمرينات بادي پامپ با شدت 60-55% ضربان قلب ذخيره بود. 48 ساعت قبل و پس از دوره مداخله خونگيري به صورت ناشتا انجام شد. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون‌هاي تي وابسته و مستقل در سطح معني‌داري 0.05≥p استفاده شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تمرينات بادي پامپ موجب كاهش معني‌داري هموگلوبين گليكوزيله (0.014=p)، مقاومت به انسولين (0.001 p)، تعداد گلبول قرمز (0.020=p) و آهن سرمي (0.017=p) نسبت به گروه كنترل شد. نتيجه‌گيري: تمرينات بادي پامپ احتمالاً با تعديل ذخاير آهن موجب كنترل قند خون در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 مي‌شود.