مقايسه تطبيقي حس مكان در شهرهاي جديد تهران (نمونه موردي: شهرهاي جديد پرديس، پرند و انديشه)

يكي از مهمترين چالش‌هاي شهرهاي دوران معاصر، بحران هويت مي‌باشد كه تحت تأثير فقدان حس مكان، تعلق و دلبستگي به آن ايجاد مي‌شود. در اين زمينه، شهرهاي جديد كه از سابقه سكونت كمتري برخوردار هستند، بيشتر از ساير شهرها در معرض بي‌هويتي قرار دارند. شناسايي و تحليل عوامل منجر به حس مكان در اين شهرها، تأثير عمده‌اي بر رفع مشكلات موجود و دستيابي به هويت خواهد داشت. بنابراين، تحقيق كيفي حاضر با روشي توصيفي -تحليلي به بررسي تطبيقي حس مكان در سه شهر جديد پرند، پرديس و انديشه مي‌پردازد. نتايج بيانگر آن است كه حس مكان در شهر جديد انديشه (فاز سوم)، در شرايط بهتري قرار دارد كه عمدتاً ناشي از كيفيت بالاي محيط كالبدي و انطباق با استانداردهاي شهرسازي مي‌باشد. ازاين‌رو، ارتقاي كيفيت كالبدي- فضايي در شهرهاي جديد، به ويژه تنوع فعاليت‌ها و ميزان پاسخگويي آن‌ها به نيازهاي روزانه ساكنين، منجر به افزايش حس مكان و هويت خواهد شد.