نقش واسطه‌اي درگيري تحصيلي در رابطه بين اعتياد به اينترنت و امنيت رواني با سرزندگي تحصيلي

پژوهش حاضر با هدف نقش واسطه‌اي درگيري تحصيلي در رابطه‌ي بين اعتياد به اينترنت و امنيت رواني با سرزندگي تحصيلي صورت پذيرفت. روش پژوهش، همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعه‌ي اين پژوهش شامل تمامي دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه لرستان در سال تحصيلي 1401-1400 بود. حجم نمونه‌آماري بر اساس قاعده سرانگشتي كلاين برابر 240 نفر تعيين شد كه به روش نمونه‌گيري در دسترس و با پرسشنامه آنلاين انجام شد. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش پرسشنامه‌ي‌ اعتياد به اينترنت (IAT) (يانگ، 1988)، پرسشنامه‌ي امنيت رواني (PSQ) (مازلو، 2004)، مقياس درگيري تحصيلي (AES) (ريو و تسينگ، 2011) و پرسشنامه‌ي سرزندگي تحصيلي (ABQ) (دهقاني‌زاده و حسين‌چاري، 1391) بود. تحليل داده‌ها به روش آماري تحليل مسير انجام شد و براي بررسي نقش واسطه‌اي متغيرها از آزمون بوت‌استراپ استفاده شد. نتايج نشان داد امنيت رواني بر سرزندگي تحصيلي تأثير مستقيم (0/01 p) و به‌واسطه‌ي درگيري تحصيلي تأثير غيرمستقيم دارد (0/01 p)؛ اما اعتياد به اينترنت تأثير مستقيم بر سرزندگي تحصيلي نداشت (0/05 p)؛ بلكه اثر غيرمستقيم به‌واسطه‌ي درگيري تحصيلي بر سرزندگي تحصيلي داشت (0/05 p). بر اساس نتايج، مدل پژوهش از برازش مطلوب برخوردار است. با تقويت امنيت رواني دانشجويان و كاهش وابستگي به فضاي مجازي مي‌توان به دانشجويان كمك كرد تا مشاركت سازنده‌اي در جريان امور آموزشي داشته باشند، كه نتيجه‌ي آن مي‌تواند غلبه بر مسائل و مشكلات تحصيلي و افزايش سرزندگي تحصيلي باشد.