اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر استفاده از راهبردهاي سازگارانه و راهبردهاي ناسازگارانه در بيماران مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه بيماري كويد- 19

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر استفاده از راهبردهاي سازگارانه و راهبردهاي ناسازگارانه در بيماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه بيماري كوويد-19 بود. به اين منظور؛ در يك بررسي تك آزمودني چند خط پايه سه نفر از مبتلايان به اختلال استرس پس از سانحه ناشي از بيماري كوويد- 19 از ميان افرادي كه حداقل يك ماه قبل به علت بيماري كوود -19 در بيمارستان مسيح دانشور تهران بستري‌شده بودند، به روش نمونه‌گيري هدفمند، به پرسشنامه نظم جويي هيجان CERQ (گانفسكي و همكاران،2001) و تأثير رويداد _ ويرايش IES-R (ويس و مامار، 1997) پاسخ دادند و مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده‌ها به روش تحليل اندازه گيري هاي مكرّر و به كمك رسم نمودار تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها نشان داد بيماران تحت درمان، اثربخشي معناداري در استفاده از راهبردهاي سازگارانه و راهبردهاي ناسازگارانه نشان داده و بهبودي معناداري به لحاظ باليني كسب نمودند. لذا؛ درمان شناختي رفتاري بر استفاده از راهبردهاي سازگارانه و راهبردهاي ناسازگارانه در بيماران مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه بيماري كوويد- 19 اثرگذار است.