تأثير روزه‌داري توأم با فعاليت ورزشي هوازي بر سطح كورتيزول و اضطراب صفت‌حالت در ورزشكاران حرفه‌اي زن

مقدمه و اهداف: روزه‌داري در ماه رمضان موجب تغييراتي در متابوليسم بدن مي‌شود، اما درباره اثر روزه‌داري بر وضعيت روان‌شناختي و فيزيولوژيكي ورزشكاران حرفه‌اي نتايج ضد‌و‌نقيضي وجود دارد. اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي روزه‌داري ماه رمضان توأم با فعاليت ورزشي هوازي منظم بر سطح كورتيزول و اضطراب صفت‌حالت در ورزشكاران حرفه‌اي زن انجام شد. مواد و روش‌ها اين مطالعه از نوع كاربردي و به‌صورت پيش‌آزمون و پس‌آزمون و نيز گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري شامل تمام زنان ورزشكار حرفه‌اي شهر قم در سال ۱۳۹۸ بود. با روش نمونه‌گيري دردسترس ۵۰ نفر انتخاب و در گروه‌هاي آزمايش و كنترل با تعداد 25 نفر قرار گرفتند. گروه آزمايش، تمرينات هوازي را طبق شدت‌هاي تعريف‌شده و 3 جلسه در هفته انجام دادند. گروه كنترل نيز هيچ‌گونه آزمايشي انجام ندادند. گردآوري داده‌ها با مقياس اضطراب صفت‌حالت و اندازه‌گيري كورتيزول با خون‌گيري با دستگاه Tosoh مدل AIA-360 انجام شد. داده‌ها با روش‌هاي آزمون‌هاي تي‌مستقل و زوجي و تحليل كوواريانس چند‌متغيري تحليل شد. سطح معناداري 0/05 در‌نظر گرفته شد.يافته‌ها نتايج نشان داد روزه‌داري ماه رمضان توأم با فعاليت ورزشي هوازي منظم بر كاهش اضطراب كل (0/001‌=P) و مؤلفه‌هاي آن شامل اضطراب صفت (0/001=P) و اضطراب حالت (0/001=P) آزمودني‌هاي گروه آزمايش تأثير مثبت و معنادار داشته‌است. بين ميانگين نمرات سطوح كورتيزول افراد 2 گروه كنترل نسبت به آزمايش نيز در مرحله پس‌آزمون تفاوت معنادار بود (0/001=P).نتيجه‌گيري در‌مجموع، يافته‌هاي تحقيق نشان داد روزه‌داري ماه رمضان توأم با فعاليت ورزشي هوازي منظم بر كاهش اضطراب و كورتيزول ورزشكاران مؤثر است. پژوهشگر پيشنهاد مي‌كند براي رسيدن به نتايج قابل اعتمادتر مرحله مطالعه، نمونه در جمعيت بزرگ‌تري از افراد اجرا شود.