پيش‌بيني عملكرد تعادلي ايستا بر‌اساس انگيختگي و فعال‌سازي در چرخه بيولوژيكي روز

مقدمه و اهداف: ساعات متفاوت روز، فاكتوري است كه ممكن است بر عملكرد تعادلي تأثير بگذارد. از‌طرفي، انگيختگي نيز در طول روز نوسان دارد. هدف تحقيق، پيش‌بيني عملكرد تعادلي ايستا بر‌اساس انگيختگي و فعال‌سازي در چرخه بيولوژيكي روز بود.مواد و روش‌ها در اين تحقيق، 30‌ آزمودني سالم (سن= 5/0±‌21 سال) شركت كردند. عملكرد تعادل ايستا در سه زمان 10:00، 15:00 و 20:00 اندازه‌گيري شد. تا زماني كه شركت‌كنندگان آزمون تعادل ايستا را اجرا مي‌كردند، ميزان انگيختگي آن‌ها ثبت شد. براي اندازه‌گيري تعادل ايستا و انگيختگي از آزمون امتيازدهي خطاي تعادل و دستگاه بيودرم استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آنووا، ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون تحليل شدند.يافته‌ها يافته‌ها نشان داد عملكرد تعادل ايستا در ساعت 15:00 نسبت به 10:00 و 20:00 بهتر بود (P 0/05). رابطه بين فعال‌سازي با عملكرد تعادل ايستا معنادار بود(P 0/05)، در‌حالي‌كه بين انگيختگي با عملكرد تعادل ايستا رابطه معناداري يافت نشد. همچنين شدت همبستگي فعال‌سازي و عملكرد تعادل ايستا در ساعت 15:00 بيشتر بود (r=-0/46, P 0/05) نتايج رگرسيون نشان داد فعال‌سازي پيش‌بيني‌كننده معناداري در 3 زمان مختلف روز بود. نتيجه‌گيري: به ‌نظر مي‌رسد اين نتايج مي‌تواند شواهدي در‌زمينه جداسازي انگيختگي و فعال‌سازي به‌عنوان جنبه‌هاي جداگانه‌اي از كاركردهاي رفتاري و فيزيولوژيكي فراهم كند. همچنين فعال‌سازي را به‌عنوان عاملي كه سبب برتري تعادل ايستا در بعد‌از‍ظهر نسبت به صبح و عصر است، معرفي مي‌كند.