نقش يزيد بن شجره رهاوي در ناپايداري موقعيت امام علي(ع) و پايداري معاويه در مكه

اين پژوهش در راستاي نقش نيروهاي مذهبي و نخبگان قبيله اي در حوادث تاريخ اسلام در قرن نخست هجري به تحليل شخصيت يزيد بن شجره رهاوي و نقش وي در ناپايداري خلافت امام علي(ع)و تثبيت موقعيت امويان مي‌پردازد. يزيد داراي گرايشهاي عثماني بود. در دوران خلافت امام علي (ع) از كوفه به شام رفت و در نبرد صفين معاويه را همراهي كرد. از مراجع ديني و رجال سياسي شام به شمار مي‌رفت. فرماندهي شاميان را در غارت مكه و گرفتن بيعت براي معاويه برعهده داشت. روش پژوهش، مطالعه تاريخي و مبتني بر جمع آوري داده و تحليل و توصيف آنها است و با استفاده از شيوه كتابخانه‌اي و منابع اسلامي به اين سوالات پاسخ داده مي‌شود كه يزيد چگونه در تضعيف موقعيت امام علي (ع) و تثبيت معاويه و امويان در مكه نقش داشت، عوامل موثر در اين موفقيت چه بود؟ معاويه و امام علي(ع) چه نقش و جايگاهي داشتند؟ در اين پژوهش روشن مي‌گردد سوابق ديني، اجتماعي و سياسي يزيد و جهت‌گيري او در رويارويي با امام علي(ع) در مكه، سبب بكارگيري وي توسط معاويه شد. يزيد نقش مهمي در تزلزل موقعيت امام علي (ع)‌، تقويت معاويه و تثبيت خلافت امويان ايفا كرد. راهبرد اصلي امام علي (ع) در اين قضيه دفع توطئه معاويه و شاميان براساس سه مقوله مهم جهاد، ضرورت حفظ حرم الهي و اقامه حق بود. از ديگر عوامل موفقيت نسبي رهاوي عبارتند از: نقش قريش و ديگر مخالفان امام، سوء تدبير قثم بن عباس وسازش پذيري مردم.