تحليل فضايي تأثير فرم شهر بر مصرف سوخت كلان‌شهر كرج

امروزه با افزايش جمعيت شهرها مسائل زيست‌محيطي شهر و شهروندان را احاطه كرده است، به‌طوري‌كه كارشناسان به دنبال استفاده از بهترين راهكارها جهت مقابله با اين مسئله هستند، و يكي از استراتژي‌ها موثر طراحي فرم بهينه شهرها است. لذا هدف تحقيق حاضر تحليل فضايي تأثير فرم شهر بر مصرف سوخت كلان‌شهر كرج است. داده‌ها و اطلاعات موردنياز تحقيق به دو روش كتابخانه‌اي( مطالعه اسناد، طرح‌ها، مقالات) و مراجعه به سازمان‌هاي مرتبط(شهرداري، شركت ملي پخش فرآورده-هاي نفتي و...) جمع‌آوري‌شده است. در جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون آماريG و مدل Moran جهت تعيين الگوي مصرف بنزين شهر كرج، و از ابزار رگرسيون وزني جغرافيا (GWR) براي تعيين تغييرات فضايي بين متغير فرم شهر(اختلاط كاربري، دسترسي‌پذيري) و مصرف بنزين استفاده‌شده است. نتايج نشان داد؛ محلات مركزي مناطق 5،1،7،8،9 مانند؛ دهقان ويلاي اول و دوم، حيدرآباد، گلشهر غربي 1 و 2، شهرك موحدان، گلشهر شرقي، مهرويلا و كوي كارمندان داراي بالاترين شاخص دسترسي‌پذيري و محلات حاشيه مهرشهر، منطقه 10 و 6 داراي كمترين شاخص دسترسي‌پذيري به خدمات، امور اداري، تجاري، آموزشي هستند. همچنين با توجه مقدار Scorse=؛ و مقدار0= P-Value مشخص شد كه الگوي مصرف بنزين شهر كرج خوشه‌اي است. شاخص دسترسي‌پذيري در مناطق مركزي شهر داراي مناسبترين ميانگين فاصله (كمتر از 8 كيلومتر) است و اين محلات داراي بالاترين سطح دسترسي پذيري هستند.. همچنين با توجه به مقدار R2 به دست آمده بين شاخص اختلاط كاربري و مصرف بنزين رابطه فضايي بالايي برقرار است.: يعني شاخص فرم شهر با توجه به اين دو متغير در سطح اطمينان 95%مصرف بنزين را توجيه مي‌كند.